ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٣ - شدياق احمد فارس
شبلى نعمانى هندى
- در اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت از علماى اسلامى هند بود، در بلاد اسلامى سياحتها كرده و از مقتضيات عصر اطّلاعات كافى بهم رسانيد، هرسه زبان عربى و فارسى و هندى را خوب ميدانست و از تأليفات او است:
١- انتقاد كتاب تاريخ التمدن الاسلامى جرجى زيدان كه در قاهره چاپ شده است ٢- تاريخ عمر بن خطاب ٣- كتاب الجزية (فرائض المذاهب الاربعة) كه در هند چاپ شده است. نعمانى در سال هزار و سيصد و بيست و دويم هجرت درگذشت.
(ص ١١٠١ مط)
شجاعى حسن بن طيب شجاعى على بن شجاع شجاعى محمد بن على
مصطلح علم رجال ميباشد و شرح حال ايشان موكول بدان علم شريف است.
شجاعى محمد بن محمود
- بعنوان سره مرد نگارش داديم.
شجرى حسين بن هادى
- ضياء بن ابراهيم، طيب بن هادى، مرتضى بن حسين، ناصر بن داعى و غيرهم مصطلح علم رجال و رجوع بدانجا شود.
شحام زيد بن يونس
- يا زيد بن محمد بن يونس، مكنّى بابو اسامه، معروف بشحام (بر وزن عطّار بمعنى پيهفروش) از ثقات اصحاب حضرت صادق و حضرت كاظم عليهما السلام بود، روايات بسيارى در جلالت وى وارد است، چنانچه اشاره شد نام پدرش يونس و يا محمد بن يونس بوده و يونس گفتن من باب نسبت بجدّ ميباشد. اينكه فاضل محدّث معاصر پدر زيد را يوسف نوشته مأخذى از كتب رجاليّه نداشته بلكه اصلا زيد بن يوسف نامى، دسترس ما نگرديد. (كتب رجاليه)
شحيز
بكسر اوّل و تشديد ثانى، لقب محمد بن عبد اللّه بن نجيح ميباشد و موكول برجال است.
شدياق احمد فارس
- يا احمد بن فارس بن يوسف بن منصور لبنانى، معروف بشدياق، از افاضل اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت