ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٥ - شرابيانى ملا محمد بن فضلعلى بن عبد الرحمن بن فضلعلى
عكس فاضل شرابيانى- ٩
نجف در عهده حاج ميرزا محمد حسن شيرازى آتى الترجمة بوده صاحب ترجمه مشغول تدريس و مرجع تقليد جمعى بود تا آنكه بعد از وفات علّامه شيرازى مرجع تقليد اكثر فرقه محقّه و استفاده اكابر و افاضل علماى وقت گرديد، بالخصوص در اصول كه بحرى بوده بىپايان. از بعضى از اجلّه در تبحّر اصولى وى مسموع افتاد كه اگر كتابهاى اصولى را تماما بدريا بريزند علّامه شرابيانى از حفظ خاطر، همه آنها را املا ميكند. در نظر ملّت و دولت و ملوك وقت بسيار محترم و سلطان عثمانى همواره طالب خوشنودى و رضاى خاطر وى بود، هم اجازه داده بوده كه هرروز چهل كلمه تلگرافا با سلطان مكالمه نمايد.
از تأليفات شرابيانى است: حاشيه رسائل و مكاسب استاد خود شيخ مرتضى انصارى، كتابى در صلوة، كتابى ديگر در متاجر، يكى هم در اصول كه بزرگتر از قوانين است. وفات شرابيانى بين الطلوعين روز جمعه هفدهم رمضان هزار و سيصد و بيست و دويم هجرت در هفتاد و هفت سالگى در نجف اشرف واقع شد و جمله: يرحم اللّه جناب الفاضل- ١٣٢٢ و همچنين لقد غاب النبى محمد- ١٣٢٢ مادّه تاريخ وفات آن عالم ربّانى مىباشد. ناگفته نماند در سال ١٣٥٧ ه قمرى حكومت عراق تعمير مشهد مقدّس مرتضوى را تصميم داد، ميخواستند خلل و فرجى را كه در اطراف حرم مطهّر براى دفن اموات تهيه شده بود مسدود نمايند در آن اثنا چندى از قبور و ابدان اموات پيدا شد، از آن جمله يكى هم جسد شريف علّامه شرابيانى بود كه ديدند در آن مدت سى و پنج سال كه از تاريخ وفاتش