ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٧ - شيخ بهائى
اين عدالت با وجود اين صفات |
هست دائم بر قرار و بر ثبات |
|
بر سرش دائم نگردد لا و ليس |
اين عدالت هست كوه بو قبيس |
|
مى نيابد اختلال از هيچچيز |
چون وضوى محكم بىبى تميز |
|
نان و حلوا چيست اين تدريس تو |
كان بود سرمايه تلبيس تو |
|
بهر اظهار فضيلت معركه |
ساختى افتادى اندر مهلكه |
|
درس اگر قربت نباشد زو غرض |
ليس درسا انه بئس المرض |
|
علم رسمى سربسر قيل است و قال |
نه از آن كيفيّتى حاصل نه حال |
|
زان نگردد بر تو هرگز كشف راز |
ور بود شاگرد تو صد فخر راز |
|
تا بچند از حكمت يونانيان |
حكمت ايمانيان را هم بخوان |
|
چند از اين فقه و كلام بىاصول |
مغز را خالى كنى اى بو الفضول |
|
صرف شد عمرت ببحث نحو و صرف |
از اصول عشق ناخواندى دو حرف |
|
تا بكى افسون و زرق بيشمار |
از خدا و انبيا شرمى بدار |
|
دل منور كن بانوار جلى |
چند باشى كاسهليس بو على |
|
ايها القوم الذى فى المدرسة |
كل ما حصلتموه وسوسة |
|
فكركم ان كان فى غير الحبيب |
ما لكم فى النشأة الاخرى نصيب |
|