ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٦ - شرجى احمد بن احمد بن عبد اللطيف
تا آن موقع بوده سلامت مانده و اصلا تغييرى نكرده و هيچ عضوى متلاشى نشده است بلكه كفن نيز پوسيده نبوده و چون هواى خارج بكفن نرسيده تغييرى يافته و لكن در بدن شريف اصلا تغييرى پديد نيامده است پس كفن را تجديد و قبر را تعمير نمودند.
شرابيان، ديهى است در حدود هشت فرسخى تبريز كه مردمانش نوعا باهوش و ذكاوت ميباشند.
(ص ١٧٦ ج ١ عه و اطلاعات متفرقه)
شربينى محمد بن احمد
- بعنوان خطيب شربينى مذكور افتاد.
شرتونى سعيد
- خورى شرتونى لبنانى، نزيل بيروت، از مشاهير ادبا و خطباى سوريه ميباشد كه نسبت بلغت عربى اهتمام تمام داشت، قسمت عمده از ادوار زندگانى خود را در تعليم و تدريس آن بكار برده و از تأليفات او است:
١- اقرب الموارد الى فصيح العربية و الشوارد كه خود آن بسال ١٨٩١ م و ذيل آن نيز بسال ١٨٩٣ م در قاهره چاپ و بنسق محيط المحيط بستانى است ٢- حدائق المنثور و المنظوم ٣- السهم الصائب فى تخطئة غنية الطالب كه انتقاد كتاب غنية الطالب شدياق سالف الترجمة است ٤- الشهاب الثاقب فى صناعة الكاتب كه برسائل و منشآت و نامههاى متفرقه كه در موضوعات مختلف با عبارات ساده و فصيح نوشته شده مشتمل ميباشد و غير اينها. همه آنها در قاهره و بيروت و غيره چاپ شدهاند. وفات شرتونى بسال ١٩١٢ م و در حدود سال ١٢٨٩ (غرفط) هجرى شمسى در ديهى شياح نام از سواحل بيروت واقع گرديد و شرتون يكى از ديهات لبنان است.
(ص ١١١٢ مط)
شرجى[١]
شرجى احمد بن احمد بن عبد اللطيف
- شرجى زبيدى يمنى، حنفى، مكنّى بابو العباس، ملقّب بزين الدين يا شهاب الدين، از علماى
[١]- شرجى- بفتح اول، منسوب است به شرج يا شرجه يا شرج العجوز كه اولى نام آبى است در بادية العرب و يكى ديگر در نجد، دويمى مواضعى است در نواحى مكه و يكى ديگر در يمن، سيمى موضعى است در قرب يمن. بعضى از معروفين بهمين نسبت شرجى را تذكر ميدهد و نسبت بكدام يك از مواضع مذكوره بودن بمساعدت قرائن معلوم ميگردد.