ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١ - سكاك ابو بكر
سقا[١]
سقا ابراهيم بن رمضان
- قارى، در بدايت حال در قلعه دمشق شغل سقّائى داشت، پس با استانبول رفته و بتحصيل علم آغاز كرد، بالخصوص در تجويد و قرائت قرآن مهارتى بسزا يافت، در جامع ابو ايّوب انصارى امام جماعت شد، بعد از چهل سال باز بدمشق برگشته و بناى وعظ و تدريس گذاشت تا در سال هزار و هفتاد و نهم هجرت درگذشت. (ص ١٢٥ ج ٢ مه و ٥٧٢ ج ١ س)
سقاء ابراهيم بن على بن حسن
- شافعى، خطيب جامع ازهر، مشهور بسقّا كه بيست سال متصدى خطابت آن جامع بوده و تأليفات او حاكى از جلالت علمىاش ميباشند:
١- شرح الصدر بفضائل ليلة القدر ٢- غاية الامنية فى الخطب المنبرية ٣- منح المنان بفضائل نصف شعبان و غير اينها. همه آنها در مصر چاپ شدهاند. وى بسال هزار و دويست و نود و هشتم هجرى در هشتاد و شش سالگى درگذشت. (ص ١٠٣٠ مط)
سكاك[٢]
سكاك ابو بكر
، از اكابر عرفا ميباشد كه كلمات عارفانهاش در ميان اين طبقه مشهور و از آن جمله است: مشتاق از مرگ لذّت يابد بيشتر از آنچه زنده از شربت شهد.
موت التقى حيات لا انقطاع لها |
قد مات قوم و هم فى الناس احياء |
|