ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٤٥ - صعلوكى سهل بن محمد بن سليمان
سليمان بسال يكصد و هفتاد و نهم هجرت درگذشت و لكن ظاهر كتب تراجم كه در نزد اين نگارنده موجود است آنكه لقب صريع الغوانى منحصر بمسلم بن وليد بوده و اصلا بشرح حال سليمان نپرداختهاند بلكه در نسخه معجم الادبا نيز احتمال قوى مىرود كه صريع الغوانى صفت سليمان نبوده بلكه صفت پدرش باشد و تحقيق اين موضوع و تاريخ مذكور وفات سليمان كه فى الجملة محل ترديد است موكول بوسائل ديگر است.
(هرو ص ٢٥٥ ج ١١ جم و ٩٦ ج ١٣ تاريخ بغداد و غيره)
صعلوكى[١]
صعلوكى سهل بن محمد بن سليمان
- بن محمد بن سليمان بن هارون بن موسى عجلى نيشابورى، صعلوكىّ الشهرة، ابو الطيب الكنية، فقيه شافعى متكلّم اديب مفتى نيشابور، علم و فضل و ديانت او مسلّم و مرجع استفاده فقهاى نيشابور بود. در مجلس درس او زياده بر پانصد دوات براى نگارش بيانات او حاضر ميكردند. در محرّم سال سيصد و هشتاد و هفت يا اول سال چهارصد و دويم هجرت درگذشت، وقتيكه پدرش محمد بن سليمان كه او نيز مفتى نيشابور بوده وفات يافت ابو النصر بن عبد الجبّار در تسليت وى بنگاشت:
من مبلغ شيخ اهل العلم قاطبة |
على رسالة محزون و اواه |
|
اولى البرايا بحسن الصبر ممتحنا |
من كان فتياه توقيعا عن اللّه |
|