- اربلى الاصل، موصلىّ الولادة، ابو الفضل الكنية، شرف الدين اللّقب، شافعىّ المذهب، از اكابر فقهاى شافعيّه، مرجع استفاده افاضل و از اساتيد قاضى ابن خلّكان بود، مدتى در اربل پس در موصل تدريس نمود و از تأليفات او است:

١- شرح كتاب تنبيه ابو اسحق شيرازى در فقه ٢ و ٣- مختصر صغير و مختصر كبير احياء العلوم غزالى. بسال ششصد و بيست و دويم هجرى قمرى كه سال فوت ناصر لدين اللّه عباسى است در چهل و هفت سالگى وفات يافت. (ص ٣٣ ج ١ كا)

شرف الدين اربلى،

همان شرف الدين احمد بن موسى مذكور فوق است.

شرف الدين اسمعيل بن ابى بكر بن عبد اللّه بن محمد

- يا على بن عطيه يمنى حسينى مقرى شافعى، معروف بابن المقرى، عالم بلاد يمن، در فقه و فنون ادبيّه و علوم عربيّه ماهر و در غايت جودت و ذكاوت بود. تأليفات طريفه دارد:

١- الارشاد در فقه شافعى كه در مصر چاپ شده است ٢- البديعية ٣- ديوان شعر كه در بمبئى چاپ شده است ٤- روض الطالب در فقه شافعى ٥- شرح البديعية ٦- شرح مختصر الحاوى كه در ذيل مذكور است ٧- عنوان الشرف الوافى فى الفقه و التاريخ و النحو و العروض و القوافى كه در حلب و حيدرآباد و قاهره چاپ و كتابى است عجيب الوضع در پنج علم فقه و نحو و تاريخ و عروض و قوافى كه اصل آن فقه ميباشد و چهار علم ديگر نيز از پاره‌اى رموزات و ترتيبات متخذه در آن كتاب مستفاد ميگردد ٨- الماء المشمس ٩- مختصر الحاوى ١٠- مختصر الروضة.

نيز از بدايع افكار شرف الدين، موافق آنچه در كشف الظنون گفته پنج بيت است كه اگر از اوّل تا آخر خوانده شود مدح است و در عكس آن‌كه از آخر بطرف اوّل بخوانند دلالت بر مذمّت ميكند. وفات شرف الدين بسال هشتصد و سى و هفتم هجرت در شصت و دو يا هفتاد و دو سالگى واقع گرديد:

ناگفته نماند: در كشف الظنون گويد كتاب عنوان الشرف مذكور كتابى است بديع الوصف در مجلّدى كوچك، سبب تأليفش آن بوده كه مؤلف حرصى قوى در قضاوت داشت، اهتمام تمام بكار ميبرد كه بعد از فيروزآبادى صاحب قاموس، بهروسيله كه باشد آن مقام را اشغال نمايد، چون صاحب قاموس كتابى براى سلطان اشرف صاحب بلاد يمن‌