ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٨ - شبراوى عمر بن جعفر
شبراوى[١]
شبراوى عبد اللّه بن محمد
- قاهرى شافعى، از اكابر علماى عامّه قرن دوازدهم هجرت ميباشد كه در ادوار زندگانى خود بترقيّات گوناگون موفق شد و تمامى اوقات وى در تدريس مصروف بود، در سال هزار و صد و سى و هفتم هجرت كه جامع ازهر على الرسم مركز علمى مذهبى شد با وجود اكابر علما برياست مذهبى علمى نايل و مرجع عوام و خواص گرديد، در نزد امرا و رجال دولت بسيار باجلالت و نافذ القول بود، تمامى افراد اهل علم نيز از بركت وجود وى با كمال عزّت ميزيستهاند. از تأليفات او است:
١- الاتحاف بحب الاشراف كه در مصر و قاهره چاپ شده است ٢- ديوان شعر كه همان منائح مذكور در ذيل است ٣- شرح الصدر بغزوة اهل بدر كه در آن اسماء اصحاب بدريين و بعضى از مناقب حاكى از رفعت و جلالت مقام ايشان را جمع كرده و در مصر چاپ شده است ٤- عنوان البيان و بستان الاذهان در امثال و حكم و مواعظ و نصائح كه در مصر و قاهره چاپ شده است ٥- منائح الالطاف فى مدائح الاشراف كه ديوان شعر او است و در قاهره چاپ شده است.
وفات شبراوى بسال هزار و صد و هفتاد و دويم هجرت در هشتاد سالگى در قاهره واقع و در مقبرة المجاورين مدفون گرديد. (ص ١٠٩٨ مط)
شبراوى عمر بن جعفر
- مكنّى بابو عبد السلام، از اكابر عرفا و صوفيّه ميباشد كه بعد از تحصيل معقول و منقول قدم بدايره سير و سلوك گذاشت، از بعضى اكابر مشايخ در مراتب طريقت شاذليّه و خلوتيّه و نقشبنديّه اجازه داشت و از آثار او است كتاب ارشاد المريدين فى معرفة كلام العارفين كه شرح كتاب ورد السحر سيدى مصطفى صديقى بوده و در قاهره چاپ شده است. وفات عمر در سال هزار و سيصد و سيم هجرت واقع گرديد.
(ص ١٠٩٩ مط)
[١]- شبراوى- بفتح اول، منسوب است بشبرى (بر وزن صحرا) از بلاد مصر. در قاموس اللغة گويد كه شبرى، نام پنجاه و سه موضع ميباشد و همه آنها در مصر است بارى بعضى از معروفين بهمين نسبت را تذكر ميدهد.