بفرموده تنقيح المقال، اوّلى لقب حماد و محمد بن عبد اللّه، دوّيمى لقب حمّاد بن عبد العزيز، سوّمى لقب فضل بن ابى قره تميمى است. نگارنده گويد: دور نيست كه مراد از هرسه يك معنى بوده و اين اختلاف ناشى از اختلاف نسخه باشد و بهرحال موكول بكتب رجال است.

سمهود[١]

سمهودى سيد نور الدين، على بن عبد اللّه‌

- بن احمد بن ابى الحسن على بن ابى الروح عيسى بن محمد، حسينى شافعى قاهرى، نزيل مدينه، عالمى است فاضل فقيه محدّث متفنّن كه مدرّس و مفتى آن ارض اقدس بوده، در فقه و اصول و كلام امتياز تمام داشته و از تأليفات او است:

١- اقتفاء الوفاء باخبار دار المصطفى كه در تاريخ مدينه و اخبار و وقايع متعلق بآن است و آن را ملخص كرده و به الوفاء باخبار دار المصطفى موسومش داشته و اين را نيز تلخيص نموده و به وفاء الوفاء باخبار دار المصطفى ناميده و اين وفاء الوفاء را نيز ملخص كرده و به خلاصة الوفاء موسوم گردانيده و اين خلاصه در مكه و قاهره چاپ شده است ٢- تاريخ المدينة كه تاريخ سمهودى نيز گويند و ظاهرا يكى از چند كتاب مذكور در فقره اول است ٣- جواهر العقدين ٤- حاشيه ايضاح نووى ٥- خلاصة الوفاء كه در فقره اول مذكور شد ٦- درر السموط فى ما للوضوء من الشروط در فقه شافعى كه در قاهره چاپ شده است ٧- الوفاء باخبار دار المصطفى كه در ضمن فقره اول مذكور شد ٨- الوفاء بما يجب لحضرة المصطفى كه در مواعظ و سلوك طريق ادب با حضرت رسالت ص و لزوم تعظيم قبر مطهر آن وجود مقدس است ٩- وفاء الوفاء باخبار دار المصطفى كه در فقره اوّل مذكور شد. وفات سمهودى بسال نهصد و يازدهم هجرت در يكصد و هفت سالگى در مدينه منوّره واقع و در بقيع مابين قبر امام مالك و ابراهيم بن النبى ص مدفون است. (كف و هب و غيره)

سمياطى على بن محمد

- مكنّى بابو الحسن، از افاضل قرن چهارم هجرت ميباشد كه معلّم و آموزگار پسران ناصر الدوله (متوفى بسال ٣٥٧ ه ق- شنز) و در فنون ادبيّه و عربيّه وحيد عصر خود بوده و از تأليفات او است:

[١]- سمهود- يا سمهوط، بفتح اول، ديهى است بزرگ در سمت ساحل غربى رود نيل.