ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٣٦ - شيروانى حاج زين العابدين بن ملا اسكندر
شيروانى[١]
شيروانى ابراهيم بن على
- از شروان باب الابواب است و بعنوان خاقانى مذكور شد.
شيروانى ميرزا احمد بن محمد بن على بن ابراهيم
- همدانى شروانى يمانى انصارى، از ادباى اواسط قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه در فنون ادب تأليفات مفيد داشته و از آن جمله است:
١- الجوهر الوقاد فى شرح بانت سعاد ٢- حديقة الافراح لازلة الاتراح كه مثل سلافة العصر، شرح حال ادباى عصر خود را بنام اهل يمن و اهل حرمين و اهل روم و مغرب و اهل بحرين و عمان و اهل هند و فارس در شش باب نگارش داده است ٣- العجب العجاب فى ما يفيد الكتاب ٤- المناقب الحيدرية ٥- نفحة اليمن فى ما يزول بذكره الشجن در حكايات طريفه و لطيفه و همه اينها در مصر و قاهره و كلكتّه و غيرها چاپ شدهاند. صاحب ترجمة، بسال هزار و دويست و پنجاهم هجرت در بونه وفات يافت. جدّش ميرزا ابراهيم خان وزير نادر شاه بوده كه اخيرا استعفا داده و مجاورت نجف اشرف را اختيار نمود. شرح حال پسرش ميرزا عباس خان را نيز بعنوان رفعت نگارش داديم، ظاهر آن است كه ميرزا احمد نيز از شروان باب الابواب است. (ص ١١٢٠ مط و مواضع متفرقه از ذريعة)
شيروانى حاج زين العابدين بن ملا اسكندر
- شيروانى، از عرفاى اواسط قرن سيزدهم هجرت كه تخلّص شعرى او تمكين، لقب طريقتى وى
[١]- شيروانى- منسوب است بشيروان و آن بنوشته مراصد (بدون ضبط حركه) ديهى است در بخارا. در روضات الجنات، از قاموس نقل كرده است كه آن، بكسر اول و فتح ثالث (بر وزن ايروان) ديهى است در بخارا، نيز از قاموس نقل كرده كه يزيديه نام شهر شيروان است.
مخفى نماند، شيروان (بر وزن ايروان) كه مذكور شد غير از شروان است كه مابين دو حرف ش و ر حرف ديگرى فاصله نباشد. نيز در مراصد گويد (بدون ضبط حركه) شهرى است از نواحى باب الابواب و بعضى گفتهاند ناحيهايست در قرب بحر خزر كه قصبه آن شهر شماخى است. در روضات الجنات از تلخيص الاثار نقل كرده است كه شروان بكسر شين و سكون راء (بر وزن فنجان) ناحيهايست در قرب باب الابواب كه آنرا انوشيروان بنا نهاده و بنام خودش موسوم گردانيده است و گويند قصه مشهوره خضر و موسى نيز در آنجا بوده است.