اساتيد و مشايخ: سيد رضى نحو را از ابو الفتح عثمان بن جنى و ابن السّيرافى نحوى، حديث را از على بن عيسى ربعى و ابو عبد اللّه محمد بن عمران و ديگر مشايخ وقت، اصول را از قاضى عبد الجبار معتزلى بغدادى، قرائت را از ابو حفص كنانى عمر بن ابراهيم بن احمد قارى، فقه و ديگر علوم دينيّه را از شيخ مفيد و ديگر اجلّه فراگرفته و از شيخ مفيد و مشايخ مذكور و نظائر ايشان روايت كرده و شيخ طوسى و ابن قدامه جعفر بن محمد دوريستى و نظائر ايشان هم از وى روايت ميكنند.

نسب سيد: چنانچه موافق يتيمة الدهر ثعالبى و مجمع البحرين و بعضى ديگر نگارش داديم نسب سيّد با پنج واسطه بحضرت امام موسى بن جعفر عليه السلام موصول ميشود و در تنقيح المقال نيز نسب برادرش سيد مرتضى را بهمان واسطه بدان حضرت ميرساند، لكن در شرح حال خود سيد رضى از رجال نجاشى چهار واسطه مابين او و آن حضرت نقل مى‌كند و موسى را كه جدّ سوم او بوده اسقاط مينمايد و ابن خلّكان نيز نسب برادر مذكورش را بهمين چهار واسطه بدان حضرت رسانده و در شرح حال خود سيد رضى گويد: ابو الحسن محمد بن طاهر ذى المناقب ابى احمد بن على زين العابدين بن حسين بن على بن ابيطالب عليهم السلام. ظاهر اين جمله آنكه سيد رضى سيد موسوى نبوده و نوه حضرت سجّاد ع ميباشد لكن قطعا من باب مسامحه چندين واسطه را كه مابين او و امام سجّاد ع بوده ذكر نكرده است و الّا خودش تصريح كرده كه رضى برادر سيد مرتضى بوده و چنانچه مذكور داشتيم باز خودش نسب سيد مرتضى را بچهار واسطه بحضرت امام موسى بن جعفر ع ميرساند.

ولادت سيّد در سال ٣٥٩ ه ق (شنط) و وفات او صبح روز يكشنبه ششم محرم يا صفر چهارصد و ششم و يا بقول بعضى چهارم هجرى قمرى در بغداد واقع شد، سيد مرتضى تاب ديدن جنازه برادر را نياورده و بكاظمين رفت، وزير اعظم ابو غالب فخر الملك و ساير وزرا و قضاة و اعيان و اشراف پياده و يا برهنه حاضر تشييع جنازه شدند، فخر الملك نماز جنازه‌اش خواند و در خانه خود سيد رضى در محلّه كرخ بغداد دفن گرديد، طرف‌