تأليف داد كه اوّل تمامى سطور آن حرف الف بود و بهمين جهت مورد حيرت و جالب نظر دقت سلطان گرديد شرف الدين نيز همين كتاب عنوان الشرف را در فقه تأليف داد و كلمات آنرا با رنگ سرخ و سياه بطورى مرتّب گردانيد كه علاوه بر فقه، چهار علم ديگر نحو و تاريخ و عروض و قوافى نيز از آن استخراج ميشود، چنانچه كلمه اوّل سطور با رنگ سرخ علم عروض، بعد از آن نيز با رنگ سرخ تاريخ دولت بنى رسول، بعد از آن نيز با رنگ سرخ نحو و اواخر سطور نيز قوافى بوده و مجموع رويهمرفته، كلمات و سطور آن نيز كه بى‌ملاحظه سرخى و سياهى كلمات بطور معمولى كتاب خوانده شود علم فقه ميباشد.

شرف الدين در اين فنّ مبتكر بوده و گوى سبقت از ديگران ربوده است. بنابر نقل كشف الظّنون، سيوطى نيز كتاب النفحة المكية را در يك جزوه در ظرف يك روز بهمين رويّه تأليف داد. قاضى بدر الدين دمياطى محمد معروف بابن كميل (متوفّى بسال ٨٧٨ ه قمرى- ضعح) كتابى بهمان نمط تأليف داده و دو علم ديگر نيز بدان افزوده است كه از مجموع آن، هفت علم استخراج ميشود. نگارنده گويد: ملا فرج اللّه حويزى سالف الترجمة از علماى اماميّه نيز بمجرّد استماع اوصاف كتاب عنوان الشرف، بدون اينكه آن را ديده باشد كتابى ديگر بنام تذكرة عنوان الشرف تأليف داده است و رجوع بعنوان حويزى نمايند.

(كف و ١٦١ هب و ١١٤ ت و ٢٤٨ مط و غيره)

شرف الدين اسمعيل بن حسن بن محمد بن محمود بن احمد

- علوى حسينى، جرجانىّ المولد، شرف الدين اللّقب، ابو ابراهيم الكنية، از مشاهير اطبّاى اسلامى اوائل قرن ششم هجرت ميباشد كه زمان خلافت مستظهر و مسترشد و راشد (٤٨٧- ٥٣٠ ه) و اوائل خلافت مقتفى (٥٣٠- ٥٥٥ ه ق) از خلفاى عباسيّه را دريافته و در خدمت قطب الدين محمد بن انوشتكين و پسرش اتسز كه اوّلين و دويمين ملوك خوارزم شاهيان بوده‌اند بوظائف طبابت قيام نموده و مورد عنايت بى‌نهايت گرديد، معالجات بديع و نادر از وى بظهور پيوست و بشهادت تأليفات برجسته كه دارد مقنّن قانون طبابت و مجدّد رسوم معالجت ميباشد. در جرجان با بعضى از تلامذه شيخ ابو على سينا نيز صحبت‌