ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢١٨ - شريف الاسلام سيد اسمعيل بن سيد على
شريف مرتضى
- همان شريف على بن طاهر مذكور فوق است.
شريف مسعود بن عبد العزيز
- بعنوان بياضى نگارش يافته است.
شريف هبة اللّه بن على
- بعنوان ابن الشجرى در باب كنى خواهد آمد.
شريف يحيى بن قاسم
- علوى از اجلّاى علماى معاصر علّامه حلّى و پسرش فخر المحقّقين بود، مجلسى در جلد سيم صلوة بحار، در اثناى ذكر سند دعاى صباح مشهور حضرت امير المؤمنين ع، پس از آنكه آن دعا را از اختصار المصباح سيد ابن باقى و بسندى ديگر از شيخ على كركى نقل كرده گويد كه در بعض كتب، سند ديگرى نيز براى آن دعا پيدا كردم چنانچه شريف يحيى بن قاسم علوى گويد جونگى مفصل ديدم كه در آن بخط سيد من و جدّ من امير المؤمنين ع اين جمله نگارش يافته بود:
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم هذا دعاء علّمنى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و كان يدعو به فى كلّ صباح و هو: اللّهمّ يا من دلع لسان الصّباح الخ و در آخر آن نيز اين جمله بود:
كتبه علىّ بن ابيطالب ذى الحجة سنة خمس و عشرين من الهجرة شريف يحيى گويد كه من آن را از خط مباركش كه كوفى بوده در بيست و هفتم ذى القعده سال هفتصد و سى چهارم هجرت استنساخ كرده و بپوست آهويش نقل نمودم. و در رياض العلما پس از آنكه اين جمله را از مجلسى نقل كرده گويد كه اصل خط حضرت امير المؤمنين ع در زمان ما، در ناحيه خلج از بلاد فارس پيدا شد و بدربار سلطان عصر ما اهدا گرديد و همان خط الان در خزانه سلطان موجود است. (باب حرف ى از رياض العلماء)
شريفا پسر شمسا
- در ضمن شرح حال برادرش محمد اسمعيل تحت عنوان منصف خواهد آمد.
شريف الاسلام سيد اسمعيل بن سيد على
- مرعشى، ملقّب بشريف الاسلام، از علماى معاصر تهران، از تلامذه حاج ميرزا حسن آشتيانى سالف الترجمة و حاج شيخ فضل اللّه نورى آتى الترجمة، بسيار عابد زاهد، در طبّ و شيمى و علم حروف