ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٩ - شهداى ثلثه
نوافل و قرائت قرآن مواظب، در نظم و نثر و معرفت تراجم احوال اكابر خبير بوده و از آثار قلمى او است:
١- اهنى المنائح فى اسنى المدائح كه از اشعار خود مدايحى را كه درباره حضرت رسالت ص گفته مدون نموده و شماره ابيات آن دو هزار و پانصد و شصت و پنج بيت ميباشد و بقول بعضى در رشته خود بىنظير است ٢- حسن التوسل الى صناعة الترسل ٣- ديوان المدائح النبوية كه همان اهنى المنائح ميباشد و اين هردو در قاهره چاپ شده است و غير اينها. وفاتش شب شنبه بيست و دويم شعبان هفتصد و بيست و پنجم هجرت در هشتاد و يك سالگى در دمشق واقع و در دامنه كوه قاسيون مدفون گرديد. (ص ٣٢٤ ج ٤ كمن و ١١٥٢ مط)
شهاب الدين ياقوت بن عبد اللّه
- بعنوان حموى نگارش يافته است.
شهاب الدين يحيى بن حبش
- (حسين خ ل) بعنوان شيخ اشراقى خواهد آمد.
شهاب الدين يوسف بن اسمعيل
- بعنوان شواء نگارش داديم.
شهداى ثلثه
در اصطلاح متأخّرين عبارت از شهيد اوّل و شهيد ثانى و ملا عبد اللّه مشهور بعقاب ميباشد كه شرح حال هريكى بهمين عنوان خواهد آمد. لكن شيخ حسين عاملى، پدر شيخ بهائى، اين عنوان شهداى ثلثه را بدو نفر اوّلى و محقّق ثانى اطلاق كرده است چنانچه محمد بن مكّى (متوفى بسال ٧٧٦ ه ق- ذفو) شهيد اوّل، محقّق ثانى على بن عبد العالى (متوفى بسال ٩٤٠ ه ق- ظم) شهيد ثانى، شيخ زين الدين (متوفى بسال ٩٦٦ ه ق- ظسو) كه مسلما شهيد ثانى است شهيد ثالث ميباشد. بنابراين عقاب مذكور (متوفى بسال ٩٨١ يا ٩٩٧ ه ق- ظفا يا ظ ص ز) شهيد رابع، قاضى نور اللّه شوشترى (متوفى بسال ١٠١٩ ه ق- غيط) شهيد خامس ميباشد.
لكن از شهدا شمردن محقّق ثانى مذكور اصلا معهود نبوده و در جايى هم سراغ نداريم بلى فقط در روضات الجنّات از ابن العودى نقل كرده كه او بدست يكى از اكابر دربار شاه تهماسب مسموم گرديده است، بارى مقصود اصلى محض تذكر بوده و الّا اينها محض اصطلاح بوده و جاى مناقشه نيست. (ص ٤٣٠ مس و ١٣٦ ج ١ طرائق)