ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٠ - شرف الدين قلندر نامش ابو على يا بو على
فضلاى عجم بدو اقتفا جسته و دايرهاش را توسعه دادند، عبد الرحمن جامى نيز چندين رساله در اين فن تأليف داده و منتشر گردانيد تا آنكه امير حسين نيشابورى معمّائى آتى الترجمة ظهور يافت، از كثرت دقّت نظرى كه داشته بتمامى اهل اين فن تقدّم پيدا نمود، ميتوان گفت كه سحر كرد و رسالهاى در اين موضوع تأليف داد كه نكات و دقائق معمّا و لغز را حاوى و قريب بحد اعجاز است. جامى با آنهمه دقّت نظر و تبحّرى كه در اين رشته داشته بعد از اطّلاع بر آن رساله كه اگر پيش از وقت آن را ميديدم چيزى در معمّا تأليف نميكردم لكن رسالههاى من كه در اين فن تأليف دادهام منتشر شده و بازپس گرداندن آنها صورت امكانى ندارد. على يزدى بسال هشتصد و سىام يا پنجاهم يا پنجاه و ششم هجرت در يزد وفات يافت.
(ص ٢٨٥٠ ج ٤ س و ٦٧ مخل و سطر ٥ ص ٢٦١ ت و غيره)
شرف الدين عيسى بن عبد القادر گيلانى
- از اكابر متصوفه ميباشد، فقه و حديث و ديگر علوم متداوله را از پدرش خواند و كتاب جواهر الاسرار و لطائف الانوار را تأليف نمود. اين كتاب در تصوف و عرفان متضمّن شرح سى و هفت مسئله ميباشد كه محتاج اليه عرفا است، از حيرت، قبض، بسط، سكر، صحو و مانند اينها. صاحب ترجمة بسال پانصد و هفتاد و سه از هجرت وفات يافت و دو جمله:
متقى پاك- ٥٧٣ و مسعود سيد پيشوا- ٥٧٣ مادّه تاريخ او است:
(كف و ص ١٠٣ ج ١ خه)
شرف الدين فضل اللّه
- همان شرف الدين شقروه مذكور است كه نامش بنوشته رياض العارفين فضل اللّه است.
شرف الدين قلندر نامش ابو على يا بو على
- پدرش سالار فخر الدين، مادرش بىبى حافظ جمال، نسبش بابو حنيفه نعمان بن ثابت كوفى موصول، لقبش شرف الدين، لقب طريقتى وى قلندر، اغلب بشرف عراقى و شرف الدين عراقى موصوف، از عرفاى نامدار سلسله چشتيه ميباشد كه داراى سرى پرشور و دلى پرنور