ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٦ - شمس الدين محمد بن على بن محمد بن على
شمس الدين محمد بن عبد اللّه بن احمد بن تمرتاش
- غزى حنفى، از افاضل فقهاى حنفيّه اوايل قرن يازدهم هجرت بوده و از تأليفات او است:
١- تنوير الابصار و جامع البحار در فقه حنفى ٢- منح الغفار فى شرح تنوير الابصار كه شرح همان كتاب اوّلى است. وى در سال هزار و چهارم هجرى قمرى وفات يافت.
(كف و ص ٢٨٧٢ ج ٤ س)
شمس الدين محمد بن عبد اللّه بن محمد
- بعنوان ابن ناصر الدين در باب كنى خواهد آمد.
شمس الدين محمد بن عبد الماجد
- در باب كنى بعنوان ابن هشام خواهد آمد.
شمس الدين محمد بن على
- بعنوان سوزنى سمرقندى مذكور شد.
شمس الدين محمد بن على بن حسين
- بعنوان صاحب مدارك خواهد آمد.
شمس الدين محمد بن على بن محمد بن على
- جرجانى، حسينى يا حسنى، از افاضل قرن نهم هجرت ميباشد كه برخلاف پدرش سيد شريف جرجانى على بن محمد سالف الترجمة، مذهب شيعى داشت، اديبى است نحوى و متكلّم فاضل و شرح ارشاد ملا سعد تفتازانى در نحو از آثار قلمى او است و در سال هشتصد و سى و هشت هجرى قمرى درگذشت. ميرزا محمد على شريفى، ملقّب بميرزا مخدوم كه نوه سيد شريف و پسر همين شمس الدين است نيز سنّى ناصبى بوده و كتاب نواقض الروافض را در ردّ شيعه تأليف داده است، قاضى نور اللّه شوشترى كتاب مصائب النواصب و شيخ ابو على حائرى نيز كتاب عذاب النواصب را در ردّ همين كتاب نواقض الروافض نوشتهاند.
ميرزا مخدوم همان است كه باتفاق جمعى از گروه قلندريّه بر سر شاه اسمعيل صفوى ثانى (متوفى بسال ٩٨٥ ه ق- ظفه) گرد آمدند، با انواع مكر و حيله از مذهب حق جعفرى اثنى عشريش منحرف ساختند و سكّهها را كه اسم سامى حضرات ائمّه اطهار ع در روى آنها نقش بوده تغيير دادند بشرحى كه در روضات الجنّات نگارش داده است.
(ص ١٨٦ و ٤٩٨ ت)