برادرش سيد ابراهيم رضوى بن سيد محمد باقر نيز عالمى است عامل فاضل كامل محقّق مدقّق فقيه اصولى محدّث رجالى حكيم متكلّم مفسّر، در همه علوم مذكوره بى‌نظير و شرح المفاتيح و شرح الوافى و غير آنها از تأليفات او است و لكن در تحصيل، كم‌حوصله و كثير التّعطيل بود و بعد از وفات برادرش از همدان بكرمانشاه رفت. سال وفات و محل وفات و مدفن او معلوم نيست و لكن در سال هزار و صد و شصت و هشت هجرت در قيد حيات بوده است. (ص ١٨٧ هب و ٣٣٢ ت و ٣٩٦ ج ٥ عن)

صدر الدين قونيوى محمد بن اسحق بن محمد بن يوسف بن على‌

- شافعى قونيوى، ملقّب بصدر الدين، مكنّى بابو المعالى، از علماى نامى و عرفاى عاليمقام و مشايخ عظام قونيه ميباشد. پدرش در حال صغر سنّ او وفات يافت و بدين جهت مادرش بازدواج محيى الدين ابن العربى درآمد، بدان وسيله صدر الدين نيز تحت تربيت ناپدرى مذكور و ديگر اكابر باخذ علوم متنوعه موفق شد و در اندك‌زمانى با كمال زهد و تقوى و رياضت و مجاهده، جامع فقه و حديث و علوم ظاهريّه و باطنيّه و عقليّه و نقليّه گرديد و در همه آنها وحيد عصر و مرجع استفاده و استفاضه اكابر وقت شد، قطب الدين شيرازى آتى الترجمة نيز از تلامذه وى ميباشد. چنانچه مذكور داشته‌ايم با سعد الدين حموئى سالف الترجمة ملاقات كرده و رابطه محبّت با همديگر داشته‌اند. با خواجه نصير الدين طوسى نيز در مسائل حكمت مكاتبات و مراسلات بسيارى داشته و مورد احترام و تمجيد خواجه بوده است. ملّاى رومى نيز از شاگردان وى بوده و يا خود ملّاى رومى علوم ظاهره را از وى اخذ و در علوم طريقت و عرفانيّه باطنيّه مرشد او بوده و بهرصورت كمال يگانگى با هم داشته و وظائف تجليل و احترام تمام در حق يكديگر معمول ميداشته‌اند. روزى ملّا، در محفل او وارد شد او نيز مسند خود را بملّا داد و خودش در كنار آن نشست ملّا نيز بر روى آن مسند ننشسته و در جواب استفسار از سبب آن گفت خدا را چه جواب دهم كه بر سجّاده تو نشينم پس صدر الدين سجّاده را بدور افكند و گفت سجّاده‌اى كه ترا نشايد ما را نيز نشايد بارى از تأليفات صدر الدين است: