ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٦ - شهاب الدين احمد بن موسى
شهاب الدين احمد بن عماد الدين
- بعنوان اقفسى نگارش يافته است.
شهاب الدين احمد بن عمر
- در ذيل رجوع بشهاب الدين بن شمس الدين نمايند.
شهاب الدين احمد بن عمر بن محمد
- بعنوان مزجد خواهد آمد.
شهاب الدين احمد بن فهد بن حسن
- در باب كنى بعنوان ابن فهد خواهد آمد.
شهاب الدين احمد بن محمد بن على، بن احمد بن يوسف
- بعنوان ابن الملا در باب كنى خواهد آمد.
شهاب الدين احمد بن محمد بن على بن حسن بن ابراهيم
- انصارى خزرجى شافعى مصرى حجازى، ملقّب بشهاب الدين، مكنّى بابو الطيب، معروف بشهاب حجازى، عالم فاضل اديب شاعر ماهر قرن نهم هجرت ميباشد كه در فنون ادبيّه بر ديگران تقدّم داشته و از تأليفات او است:
١- جنة الولدان فى الغلمان الحسان ٢- روض الآداب كه حاوى موشحات و مقاطيع و نثريات و مطولات و حكايات مختلفه ميباشد ٣- شرح المعلقات ٤- قلائد النحور من جواهر البحور ٥- الكنس الجوارى فى الجوارى. اين دو آخرى باجنّة الولدان مذكور در قاهره چاپ شده است. وى بسال هشتصد و هفتاد و پنج هجرت در هشتاد و پنج سالگى درگذشت.
(كف و ص ٣١٤ ج ٣ فع و ١١٥١ مط)
شهاب الدين احمد بن محمد بن عمر
- بعنوان خفاجى مذكور شد.
شهاب الدين احمد بن محمود سيواسى
- بعنوان شهاب الدين سيواسى در ذيل مذكور است.
شهاب الدين احمد بن موسى
- معروف بابن وكيل، از افاضل قرن هشتم هجرت ميباشد، در كثرت هوش و ذكاوت نادره عصر خود بود، در مسجد الحرام حوزه درس داشت، كتاب شرح الملحة و مختصر المهمات از آثار قلمى او است. وى بسال هفتصد و نود و يك هجرت درگذشت و كتاب ملحه مزبور تأليف عيسى بن عبد العزيز است كه شرح حالش بعنوان موفق الدين خواهد آمد. (سطر ١٤ ص ٨٤ ت)