ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩٧ - سويدى عبد اللّه بن حسين
سويدى[١]
سويدى ابراهيم بن محمد بن طرخان
- انصارى دمشقى، مكنّى بابو اسحق، ملقّب بعزّ الدين، معروف بسويدى، از اطبّاى قرن هفتم هجرت ميباشد كه از قريه سويد بوده و در دمشق اقامت داشت، در بيمارستان باب البريد و بيمارستان نورى آنجا مشغول طبابت بود و از تأليفات او است:
١- الباهر فى الجواهر ٢- التذكرة الهادية و الذخيرة الكافية كه بتذكره سويدى معروف و كتابى است بس نافع و ادويه مفرده را با ترتيب اعضا و امراض و علل، جامع و فوائد بسيارى از تجربيّات خود و متقدّمين و متأخّرين اطبّا را با تعيين قائل آنها حاوى و عبد الوهاب شعرانى آن را تلخيص كرده است ٣- شرح كتاب موجز القانون.
سويدى در سال ششصد و نود تمام هجرى قمرى درگذشت.
(كف و ص ٣٣ ج ١ مر و ١٠٦٤ مط)
سويدى عبد اللّه بن حسين
- بغدادى، مكنّى بابو البركات، ملقّب بجمال الدين، از افاضل قرن دوازدهم هجرت ميباشد كه در شش سالگى او پدرش فوت كرد، در تحت تربيت عمّ مادرى خود شيخ احمد سويد قرار گرفت، مقدارى از نحو و فقه و تصوّف را تحصيل نمود، پس مسافرتها كرده و بتحصيل علوم عقليّه و نقليّه موفّق شد، عاقبت ببغداد مراجعت كرده و در خانه خود و مقبره ابو حنيفه و مقبره عبد القادر گيلانى و مدرسه مرجانيّه تدريس كرد و تأليفات سودمندى دارد:
١- اسماء اهل بدر اصحاب رسول اللّه ص ٢- انفع الوسائل فى شرح الدلائل كه شرح كتاب دلائل الخيرات است ٣- الجمانات فى الاستعارات ٤- حاشيه مغنى كه محاكمه مابين شارحين مغنى و مؤلف آن است ٥- الحجج القطعية لاتفاق الفرق الاسلامية ٦- ديوان شعر ٧- مقامة الامثال السائرة المتضمنة للاحوال الموصلة للمقامات الآخرة ٨- النفحة المسكية فى الرحلة المكية. صاحب ترجمه بسال يكهزار و صد و پنجاه و ششم يا هفتاد و چهارم هجرت
[١]- سويدى- منسوب است بسويد (بر وزن كميل) يا سويدا (بزيادتى الف) و آن ديهى است از ناحيه حوران از نواحى دمشق و سويداء شهرى هم هست از ديار مصر نزديكى حران و شايد لفظ سويدى در بعضى از مواضع منسوب بشخص سويد نامى باشد.