حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٢٧٥ - مطلب سيم در بيان قليلى از مطاعن عثمانست
وجه دويم آنكه او از اهل بيعت رضوان بود كه خدا از ايشان راضى بود زيرا كه فرمود لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ و او اگر چه در آن بيعت حاضر نبود و ليكن حضرت رسول او را به رسالت بسوى كفار مكه فرستاده بود و اين بيعت از براى آن بود كه ارجوفه مذكور شده بود كه او را كشتهاند پس آن حضرت در زير درخت نشست و از مردم بيعت بر مرگ گرفت پس حضرت فرمود كه اگر عثمان زنده است من از جانب او بيعت ميكنم پس دست چپ خود را بر دست راست خود گذاشت و فرمود كه دست چپ من بهتر از دست راست عثمانست.
وجه سيم آنكه او از جمله آن ده نفر است كه در اخبار وارد شده است كه ايشان از اهل بهشتند پس اين وجوه دلالت ميكند بر آنكه او آمرزيده است و خدا از او راضى است و از اهل بهشت است پس اينها دلالت ميكند بر آنكه او كافر و فاسق و صاحب كبيره نيست اينها سخنان واهى ابن ابى الحديد است و ما جواب ميگوئيم از همه اين وجوه بعون اللّه اجمالا و تفصيلا بآنكه بناى اين وجوه همه بر اخبارى چند است كه وضع كردهاند و خود متفردند بروايت آنها و مكرر مذكور شد كه احتجاج بروايتى چند بايد كرد كه نزد هر دو جانب مسلم باشد و هر دو روايت كرده باشند چنانكه ما كرديم نه بروايتى كه مخصوص ايشان باشد و ما قبول نداشته باشيم وعده روات ايشان كه بخارى روايت كرده است ناصبى چند از عبد اللّه بن عمر روايت كردهاند و ابن عمر آنست كه با امير المؤمنين عليه السّلام بيعت نكرد و يارى او ننمود و دشمن آن حضرت بود و با پاى حجاج كافر فاسق بيعت كرد و حديث عشره مبشره را امير المؤمنين ع در روز جمل رد و تكذيب نمود چنانچه شيخ طبرسى در كتاب احتجاج روايت كرده است كه چون حضرت امير ع با اهل بصره ملاقات كرد در جنگ جمل زبير را طلبيد او با طلحه در برابر حضرت آمدند حضرت فرمود بخدا سوگند كه شما هر دو با جميع اهل علم از اصحاب محمد (ص) و عايشه ميدانيد كه اصحاب جمل را لعن كرد رسول خدا (ص) و خايب و نوميد است كسى كه افترا كند بر آن حضرت زبير گفت چگونه ما ملعونيم و حال آنكه ما از اهل بهشتيم حضرت فرمود اگر شما را از اهل بهشت ميدانستم قتال شما را حلال نميدانستم زبير گفت مگر نشنيدهاى حديث سعيد بن عمرو بن نفيل را كه روايت كرد از رسول خدا (ص) كه ده نفر از قريش در بهشتند حضرت فرمود كه از او شنيدم اين حديث را كه بعثمان نقل كرد در ايام خلافت او زبير گفت گماندارى كه اين حديث را دروغ بر حضرت رسول (ص) بست حضرت فرمود كه من جواب تو را نميگويم تا بگوئى كه اين ده نفر كيستند زبير گفت ابو بكر و عمر و عثمان و طلحه و زبير و عبد الرحمن بن عوف و