(اول) نماز تراويح كه در شب‌هاى ماه مبارك رمضان نوافل بسيار بجماعت بجا آوردند و دليل بر بدعت بودن آن آنست كه خود اعتراف بآن كرده چنانچه صاحب نهايه و اكثر محدثين ايشان روايت كرده‌اند كه چون بمسجد آمد در شب ماه رمضان و ديد كه باغواى شيطان مسجد پر شده است گفت نعمة البدعة خوب بدعتى بود كه ما كرديم و در صحيح بخارى و صحيح مسلم و جامع الاصول روايت كرده‌اند كه ابو سلمه از عايشه سؤال كرد كه نماز رسول خدا در ماه رمضان چگونه بود عايشه گفت در ماه رمضان و غير آن زياده بر يازده ركعت نميكرد اول چهار ركعت ميكرد مپرس كه چه مقدار نيكو و طولانى ميكرد پس چهار ركعت ديگر ميكرد در نهايت نيكوئى و طول پس سه ركعت ديگر ميكرد من گفتم يا رسول اللّه پيش از وتر بخواب ميروى حضرت فرمود اى عايشه ديده‌هاى من بخواب مى‌رود و دلم بخواب نميرود و بروايت ديگر مسلم روايت كرده است كه عايشه گفته است كه نماز آن حضرت در ماه رمضان و غير آن سيزده ركعت بود كه نافله صبح داخل در آن‌ها بود و در جامع الاصول از صحيح بخارى و مسلم و ابى داود روايت كرده است كه رسول خدا حجره‌اى در مسجد از حصير در ماه رمضان ساخت و بيرون آمد كه در آن حجره نماز كند بعضى از مردم آمدند بآن حضرت اقتداء كنند حضرت برگشت و بخانه رفت و شب ديگر بيرون نيامد ايشان گمان كردند كه حضرت را خواب برده است بعضى تنحنح ميكردند و بعضى سنگريزه بر در ميزدند حضرت غضبناك بيرون آمد و فرمود پيوسته در اين امور مبالغه ميكنيد تا آنكه ميترسم بر شما واجب شود و از عهده بيرون نيائيد أيها الناس در خانه‌هاى خود نماز كنيد بدرستى كه بهترين نماز آنست كه آدمى در خانه خود بكند مگر نماز واجب كه بجماعت كردن بهتر است و ايضا از انس روايت كرده است كه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نماز ميكرد در ماه رمضان من آمدم و در پهلوى آن حضرت ايستادم و ديگرى هم آمد تا آنكه جماعتى شديم چون يافت كه ما در عقب و پهلوى او ايستاده‌ايم نماز را سبك كرد و داخل خانه شد و مشغول نماز شد و بعد از آن فرمود كه چون شما اقتداء كرديد من ترك نماز در مسجد كردم و از اين باب احاديث بسيار از آن حضرت در صحاح خود روايت كرده‌اند و از اين اخبار بسيار ظاهر ميشود كه حضرت رسول (ص)