كه حضرت رسول (ص) با على گفت يا على بدرستى كه خدا تو را مزين ساخته است بزينتى كه زينت نكرده است بندگان را بزينتى كه محبوب‌تر باشد بسوى او از آن و آن زينت ابرار و نيكوكاران است نزد خدا و آن زهد در دنيا است گردانيده است ترا كه چيزى از دنيا كم نميكنى و دنيا چيزى از تو كم نميكند و بخشيده است بتو محبت مساكين را پس گردانيده است تو را كه راضى هستى كه آنها اتباع تو باشند و آنها راضيند كه تو امام ايشان باشى و ابن حنبل اين را زياد كرده است پس خوشا حال كسى كه تو را دوست دارد و تصديق تو كند و واى بر كسى كه تو را دشمن دارد و تكذيب تو كند.

دويم‌ از مسند احمد حديث ثقيف را كه سابقا مذكور شد روايت كرده است كه حضرت رسول (ص) بگروه ثقيف گفت مسلمان ميشويد يا ميفرستم مردى را كه از منست يا گفت عديل نفس منست و آرزوى عمر را نقل كرده است چنانكه گذشت و گفته است باز احمد در كتاب فضايل على نقل كرده است كه مردى را مى‌فرستم كه بمنزله جان منست ابو ذر گفت من در اين حالت در حجره خود بودم ديدم كه عمر آمد و دست بر پشت من گذاشت كه برودت كف او را يافتم و از من پرسيد كه كرا گمان دارى كه اراده كرده گفتم تو را نميخواهد آن را ميخواهد كه نعل او را پينه ميكند يعنى على عليه السّلام.

سيم‌ حافظ ابو نعيم در حليه از ابو هريره روايت كرده است كه حضرت رسول (ص) گفت بدرستى كه خدا عهد كرد در باب على عليه السّلام بسوى من عهدى من گفتم پروردگارا بيان كن ابن را براى من گفت بشنويد بدرستى كه على عليه السّلام علامت راه هدايت است و امام اولياء منست و نور كسى است كه اطاعت من كند و اوست كلمه‌اى كه لازم گردانيده‌ام متقيان را اشاره است بآيه كريمه‌ وَ أَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوى‌ هر كه او را دوست دارد مرا دوست داشته و هر كه او را اطاعت كند مرا اطاعت كرده است پس بشارت ده او را باين پس گفتم پروردگارا من او را بشارت دادم گفت من بنده خدايم و در قبضه قدرت اويم اگر مرا عذاب كند بگناهان منست و هيچ ستم نكرده است بر من و اگر تمام كند آنچه مرا بآن وعده داده است پس او سزاوارتر است باينكه بكند پس حضرت رسول (ص) گفت من دعا كردم از براى او و گفتم خداوندا جلا بده دلش را و بهاى او را ايمان بخود گردان خدا فرمود كردم اما او را مخصوص گردانيده‌ام ببليه و امتحانى كه احدى از دوستان خود را بآن امتحان نكرده‌ام گفتم پروردگارا او برادر من و مصاحب منست فرمود كه در علم من گذشته است كه او مبتلا و ممتحن است و مردم را بآن امتحان خواهم كرد و ايضا حافظ ابو نعيم بسند ديگر از انس روايت كرده است كه‌