و دين او ناسخ اديان جميع پيغمبران و بعد از او پيغمبرى نخواهد بود و آن حضرت اشرفست از جميع مخلوقات از ملائكه و جن و انس و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و سائر ائمه افضل بود و آنچه بعضى از غلات ميگويند كه امير المؤمنين عليه السّلام افضل از آن جناب بود كفر است و آن حضرت مستجمع جميع صفات كماليه بشرى بود و يكى از معجزات آن حضرت آن بود كه در ميان گروهى نشو و نما كرد كه از جميع اخلاق حسنه عارى بودند و مدار ايشان بر عصبيت و عناد و فساد و نزاع و تغاير و تحاسد بود و در حج مانند حيوانات عريان ميشدند و بر دور كعبه دست بر هم ميزدند و صفير مى‌كشيدند و بر ميجستند عبادت ايشان چنين بود از اين معلوم است كه ساير اطوار ايشان چه خواهد بود و الحال كه زياده از هزار سال از بعثت آن حضرت گذشته است و شريعت مقدسه ايشان را طوعا و كرها به اصلاح آورده است كسى كه در صحراى مكه ايشان را مشاهده ميكند ميداند كه به مراتب شتى از انعام بدترند در ميان چنين گروهى آن جناب بهم‌رسيد با جميع اخلاق حسنه و اطوار حميده از علم و حلم و كرم و عفت و سخاوت و شجاعت و مروت و ساير صفات كمال كه علماء خاصه و عامه كتابها در اين باب نوشته‌اند و عشرى از اعشار آن را احصا نكرده‌اند و بعجز اعتراف نموده‌اند و قليلى از آن را در حيوة القلوب ايراد نموده‌ام ايضا اجماع اماميه منعقد است بر آنكه پدران بزرگوار رسول خدا و ائمه هدى ص همه مسلمان بوده‌اند تا آدم بلكه همه انبياء و اوصياء بوده‌اند و هيچ يك كافر نبوده‌اند و آزر كه كافر بود پدر حضرت ابراهيم نبود بلكه عموى او بود چون او را تربيت كرده بود او را پدر ميگفت بلكه تاريخ پدرش بود و احاديثى كه دلالت بر خلاف اين ميكند محمول بر تقيه است و عبد اللَّه و آمنه هر دو مسلمان بودند و عبد المطلب از اوصياء حضرت ابراهيم بود و همچنين پدرانش تا اسماعيل همه اوصياء بودند و ابو طالب (ع) پدر امير المؤمنين عليه السّلام بعد از عبد المطلب وصى بود و هرگز بت نپرستيده بود و كافر نبود و ليكن ايمان خود را براى مصلحت از قوم خود مخفى ميداشت كه رعايت حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بهتر بتواند بكند و اعانت آن جناب بيشتر تواند كرد و وصايا و ودايع و كتب ابراهيم و اسماعيل و ساير انبياء و اوصياء نزد او بود و بحضرت رسول در وقت مردن تسليم كرد و در آن وقت اظهار اسلام نمود لهذا در احاديث وارد شده است كه او مثل اصحاب كهف بود كه ايمان را پنهان داشتند و كفر را ظاهر كردند براى تقيه پس حقتعالى ثواب ايشان را مضاعف گردانيد و بر اين مضامين احاديث متواتره از اهل بيت وارد شده است و اسلام ابو طالب و آباء و اجداد آن حضرت از ضروريات دين شيعه است و در احاديث معتبره وارد شده است كه شيعه ما نيست هر كه باسلام ابو طالب قائل نباشد بايد