حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٢٧ - مقصد پنجم در بيان حقيقت پيغمبرى محمد بن عبد الله بن عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف است
آنكه فضله كه فضله كه از آن حضرت جدا ميشد بوى مشك از آن مىآمد و كسى آن را نميديد بلكه زمين مأمور بود كه آن را فرو ميبرد (معجزه بيستم) آنكه هر چارپائى كه آن حضرت بر آن سوار ميشد را هوار ميشد و پير نمىشد (معجزه بيست و يكم) آنكه در قوت كسى با او مقاومت نميتوانست كرد (معجزه بيست و دوم) آنكه جميع مخلوقات رعايت حرمت آن حضرت مىكردند و بر سنگ و درخت كه ميگذشت خم ميشدند از براى تعظيم و بر آن حضرت سلام مىكردند و در طفوليت ماه گهواره آن حضرت را ميجنبانيد (معجزه بيست و سيم) آنكه بر زمين نرم كه راه ميرفت جاى پايش نميماند و گاه كه بر سنگ سخت راه ميرفت اثر پايش ميماند. (معجزه بيست و چهارم) آنكه حقتعالى از آن حضرت مهابتى در دلها افكنده بود كه با آن تواضع و شكستگى و شفقت و مرحمت كه داشت كسى بر روى مباركش درست نگاه نميتوانست كرد و هر كافر و منافقى كه آن حضرت را ميديد از بيم بر خود ميلرزيد و از دو ماه راه رعب او در دلهاى كافران اثر ميكرد.
و اما معجزات ديگر آن حضرت پس چند قسم است:
قسم اول معجزات ولادت با سعادت آن حضرت است- خاصه و عامه بطرق متكاثره روايت كردهاند كه در شب ميلاد كثير الاسعاد آن حضرت شياطين را از صعود بآسمانها منع كردند و باين سبب شهب از آسمانها ظاهر شد حتى آنكه مردم ترسيدند كه قيامت برپا خواهد شد و علم كاهنان برطرف شد و سحر ساحران ضعيف شد و هر بتى كه در عالم بود برو در افتاد و طاق كسرى كه پادشاه عجم با نهايت استحكام بنا كرده بود و هنوز باقيست بلرزيد و چهارده كنگرهاش ريخت و از ميان شكست و تا زمين دو حصه شد و تا حال شكستگى بغير آنها ندارد و قصرى كه بر دجله بنا كرده بود خراب شد و آب در او جارى شد و درياچه ساوه كه آن را ميپرستيدند خشك شد و الحال نمك زار است كه نزديك كاشان است و آتشكده فارس كه هزار سال بود ميپرستيدند در آن شب خاموش شد و رودخانه ساوه كه سالها خشك بود آب در آن جارى شد و نورى در آن شب از طرف حجاز ساطع شد و در تمام عالم منتشر گرديد و تخت هر پادشاهى سرنگون شد و جميع پادشاهان در آن روز لال بودند و سخن نميتوانستند گفت و ملائكه مقربان و ارواح اصفياى پيغمبران در هنگام ولادت وافر السعادة آن منبع سعادات حاضر شدند و رضوان خازن بهشت با حوريان نازل شدند و ابريقها و طشتها از طلا و نقره و زمرد بهشت حاضر كردند و از براى حضرت آمنه شربتها از بهشت آوردند كه او آشاميد و آن حضرت را بعد از ولادت بآبهاى بهشت غسل دادند و از عطرهاى فردوس معطر