حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ١٤ - مبحث هفتم آنكه حقتعالى با چيزى متحد نميشود
نتواند بود و همچنين قدرت جناب حقتعالى قادر بر هر ممكن است و عجز را به هيچ وجه نسبت باو نتوان داد.
دويم مثل خلق ميتوان گفت كه خداوند عالم هفت آسمان آفريده و زياده از هفت آسمان چون مصلحت نبوده خلق نكرده و زيد را خلق كرد و پسر او را خلق نكرده و بزنده كردن موصوف گرديده و بميرانيدن موصوف گرديده و يكى را غنى و ديگرى را فقير گردانيده هيچيك از اينها موجب تغيير در ذات مقدس او و نقص او نيست زيرا كه كمال ذات مقدس او قدرت كامل و علم سابق و خيريت محض است و اختلاف در قابليت مواد ممكناتست و هر چيزى را در خور قابليت ماده و مصلحت نظام كل بهره از فيض شامل خوردن است اما زياده از آن عطا فرمايد مخالف علم شامل او خواهد بود بكل مصالح و مصالح كل بلا تشبيه از بابت باران رحمت كه چون ميبارد بر همه چيز نيكو ميبارد اما باعتبار اختلاف مواد و قابليات در يك زمين گل و سنبل ميروياند و در يك زمين خار بيمقدار ظاهر ميگرداند و در يك زمين اشجار و اثمار و در ديگرى آبها و انهار بعمل مىآورد و يك خانه را آبادان مىگرداند- و ديگرى را ويران و همه از يك باران است.
|
هر چه هست از قامت ناساز بىاندام ماست |
|
ور نه تشريف تو بر بالاى كس كوتاه نيست |