مباهله ضرور نبود و همچنين جمعيت ضمير «ابناءنا و نساءنا و انفسنا» همه احتمالات را دارد به غير احتمال سيم و آن در اول نيز در نهايت بعد است زيرا كه معلوم است كه دعوت هر يك مخصوص جماعت خود بود پس ميگوئيم كه اگر جمعيت براى تعظيم باشد و مراد نفس آن شخص باشد كه متصدى مباهله شده است كه معلوم است كه متصدى مباهله از اين جانب حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود و باتفاق روايات و اقوال حضرت امير عليه السّلام داخل در ميان مباهله بود پس دخول آن حضرت بى‌صورت خواهد بود و نصارى ميتوانستند گفت كه چرا او را آورده‌اى و حال آنكه در شرط ما داخل نبود مگر آنكه گويند كه آن حضرت از براى شدت اختصاص و تناسب بمنزله نفس او بود و گويا هر دو بمنزله يك شخص بودند لهذا او را آورد و اين وجه با آنكه در اين مقام نهايت بعد دارد در مطلوب ما داخل خواهد بود و ضرر بايشان بيشتر خواهد داشت اما (وجه دويم) مى‌گوئيم كه اگر امت يا صحابه داخل در مباهله بودند چرا اقلا هر كه حاضر بود از ايشان در مباهله حاضر نساخت مگر آنكه گوئيم حاضر كردن جميع موجب غوغاى عام و اختلاط اصوات مى‌گرديد و موهم آن بود كه اعتقاد بر حقيت خود ندارد كه اين گروه انبوه را با خود آورده است كه ما را بكثرت ايشان و شوكت خود بترساند يا در اين باب اعتمادى بدعاى مردم كرده است چون خود حاضر شد كه قائم مقام همه بود و اولى بنفس بود نسبت بهمه و امير المؤمنين عليه السّلام را آورد از براى آنكه امام و پيشوا و مقتداى ايشان باشد ايضا ابناى پيغمبر ابناى او بودند و فاطمه چنانچه دختر پيغمبر بود زوجه او بود پس باين اسباب آن حضرت را از ميان ساير امت خود و صحابه اختصاص باين امر داد و هر دو از جانب خود و ساير امت بمباهله حاضر شدند چنانچه آن جماعت نيز سر كرده جميع نصارى بودند و از جانب همه حاضر شده بودند پس اين وجه نيز اصرح خواهد بود در مقصود ما و اقوى خواهد بود در اثبات مطلوب ما و همچنين وجه رابع نيز دلالت بر نهايت فضل آن حضرت ميكند بسبب آنكه هرگاه در ميان جميع امت و صحابه كسى كه اهليت دخول در مباهله داشته باشد بغير آن حضرت و زوجه و اولا آن حضرت نبوده باشد همين دليل خواهد بود بر آنكه غير ايشان صلاحيت امامت ندارند بوجهى كه مذكور شد پس منع ايشان معنى اول را فائده بايشان نميرساند با آنكه آن معنى مؤيد باخبار معتبره جانبين بوده باشد چنانچه دانستى و اگر گويند حمل بر اقرب مجازات وقتى معين ميشود كه معنى ديگر شايع نباشد و اين معلوم است كه اين معنى را در مقام اظهار نهايت محبت و اختصاص بسيار استعمال مينمايند جواب گوئيم كه هر چند آن احاديث كه سابقا اشاره كرديم اكثر دلالت ميكند بر آنكه محض همين معنى مراد نيست‌