حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٦٩ - (هشتم) آيه مباهله است
مباهله نمودند و اگر علم بحقيت آن حضرت نداشتند بايست پروا از نفرين آن حضرت و معدودى چند از اهل بيت آن حضرت نكنند و حفظ رتبه خود را در ميان قوم خود بكنند چنانچه براى اين معنى اقدام بر حروب مهلكه مينمودند و زنان و فرزندان و اموال خود را در معرض اسر و قتل و نهب در مىآوردند و بايست مذلت و خوارى جزيه را قبول نكنند چهارم آنكه در اكثر اخبار مذكور است كه نصارى يك ديگر را از مباهله منع مينمودند و مذكور ميساختند كه حقيت او بر ما ظاهر گرديد و معلوم شد بر ما كه آن پيغمبر موعود اينست و باين سبب از مباهله امتناع نمودند پنجم از اين قضيه شريفه ظاهر ميشود كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و فاطمه (ع) و حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام بعد از حضرت رسالت (ص) اشرف خلق خدا و عزيزترين مردم نزد آن حضرت بودهاند چنانچه جميع مخالفان و متعصبان ايشان مانند زمخشرى و بيضاوى و فخر رازى و غير ايشان باين اعتراف نمودهاند و زمخشرى كه از همه متعصبتر است در كشاف گفته است كه اگر گوئى دعوت كردن خصم بر مباهله براى آن بود كه ظاهر بشود كه او كاذبست يا خصم او و اين امر مخصوص او و خصم او بود پس چه فايده داشت ضم كردن پسران و زنان در مباهله جواب گوئيم كه ضم كردن ايشان در مباهله دلالتش بر وثوق و اعتماد بر حقيت او زياده بود از آنكه خود بتنهائى مباهله نمايد زيرا كه با ضم كردن ايشان جرأت نمود بر آنكه اعزه خود و پارههاى جگر خود را و محبوبترين مردم را نزد خود در معرض نفرين و هلاك در آورد و اكتفا ننمود بخود بتنهائى و دلالت كرد بر آنكه اعتماد تمام بر دروغگو بودن خصم خود داشت كه خواست خصم او با اعزه و احبهاش هلاك شوند و مستأصل گردند اگر مباهله واقع شود و مخصوص گردانيد براى مباهله پسران و زنان را زيرا كه ايشان عزيزترين اهلند و بدل بيش از ديگران ميچسبند و بسا باشد كه آدمى خود را در معرض هلاك در مىآورد براى آنكه آسيبى بايشان نرسد و باين سبب در جنگها زنان و فرزندان را با خود ميبردند كه نگريزند و باين جهت خداى تعالى در آيه مباهله ايشان را بر نفس خود مقدم داشت تا اعلام نمايد كه ايشان بر جان مقدماند پس بعد از اين گفته است كه اين دليلى است كه از اين قويتر دليلى نميباشد بر فضيلت اهل بيت و اصحاب عبا تمام شد كلام زمخشرى پس گوئيم هرگاه معلوم شد كه ايشان احب و اعز خلق بودهاند نزد آن حضرت پس بايد بهترين خلق باشند در آن زمان و بعد از آن حضرت چه بر هر عاقل متدين ظاهر است كه محبت آن حضرت از بابت ديگران از جهة روابط بشريت نبود بلكه هر كه نزد خدا محبوبتر بود آن حضرت او را دوستتر ميداشت و چون چنين نباشد و حال آنكه در آيات و اخبار بسيار مذمت