و در احاديث معتبره بسيار منقولست كه در هر شب جمعه روح مقدس حضرت رسول (ص) و ارواح مطهر امامان گذشته و روح پرفتوح امام زمان عليه السّلام را رخصت ميدهند كه بآسمانها عروج نمايند تا بعرش اعظم الهى ميرسند و بر دور آن هفت شوط طواف مى‌كنند و نزد هر قائمه از قوائم عرش دو ركعت نماز مى‌كنند پس بسوى بدنهاى خود برمى‌گردند با سرور فراوان و علوم بى‌پايان و اعمال هر يك از اين امت را از نيكان و بدان در هر صبح و شام و هر هفته و ماه عرض ميكنند و بروح حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ارواح ائمه گذشته و بر امام زمان عليه السّلام و درها و ديوارها و دره‌ها و كوه‌ها مانع علم ايشان نميشود و آنچه در مشرق و مغرب عالم واقع شود بر آن مطلع ميگردند از جانب حقتعالى و حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در هنگام وفات جميع علوم خود را بامير المؤمنين عليه السّلام تسليم كرد و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه در آن وقت هزار باب از علم تعليم من كرد كه از هر بابى هزار باب ديگر مفتوح ميشد و فرمود كه چون مرا غسل دهى و كفن و حنوط كنى مرا بنشان و از هر چه خواهى سؤال كن من چنان كردم و در آن وقت نيز هزار باب از علم تعليم من كرد كه از هر باب هزار باب ديگر گشوده ميشد و همچنين هر امامى در وقت وفات جميع علوم خود را بامام بعد از خود تسليم و تعليم مينمايد و امام را بغير امام كسى دفن و كفن و نماز نمى‌كند و اگر امامى در مشرق از دنيا برود و امام بعد از او در مغرب باشد البته در آن وقت به اعجاز امامت و طى الارض نزد او حاضر مى‌شود و علوم او را كسب مى‌كند و تجهيز او مى‌نمايد بنحوى كه اكثر مردم مطلع نمى‌شوند چنانكه حضرت امام رضا عليه السّلام در بغداد حاضر شد و حضرت امام محمد تقى عليه السّلام در خراسان حاضر شد و تفصيل را در جلاء العيون ايراد نموده‌ام.

و در احاديث متكاثره وارد شده است كه ارواح ايشان از انوار مقدسه حقتعالى خلق شده است و بدنها و دلهاى ايشان از طينت عرش آفريده شده است چون حقتعالى ميخواهد كه امام را خلق كند ملكى را امر ميكند كه شربت آبى از زير عرش بر ميدارد و نزد پدر امام مى‌آورد كه او مى‌آشامد و آن از آب رقيق‌تر است و از مسكه نرم‌تر است و از عسل شيرين‌تر است و از شير سفيدتر است و از برف سردتر است پس امر ميكند او را بجماع و نطفه امام از آن منعقد ميشود و چون چهل روز مى‌گذرد در رحم روح بر او دميده ميشود بروايت ديگر بعد از چهار ماه پس سخن مردم را ميشنود و ميفهمد پس ملكى بر بازوى او مى‌نويسد اين آيه را وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌ و در شكم مادر