حق اليقين - علامه مجلسى - الصفحة ٢٠٦ - (مطلب اول) در مطاعن أبو بكر است
ترين اهل او بسوى او زن زناكار بود و اگر خواهم ميتوانم گفت و اگر بگويم ظاهر خواهم كرد تا مرا بحال خود ميگذارند ساكتم پس گفت اى گروه انصار بمن رسيده است سخنان سفيهان شما و من دست و زبان نميگشايم تا كسى مستحق آن نشود چون حضرت فاطمه اين سخنان را شنيد بخانه برگشت ابن ابى الحديد گفته است كه من به نقيب استاد خود گفتم كه أبو بكر اين كنايهها را با كى داشت نقيب گفت كنايه نيست صريح است و مرادش على بن أبي طالب است من تعجب كردم و گفتم اين قسم سخنان را با او داشت گفت بلى پادشاه بود و هر چه ميخواست ميگفت و ميكرد چون ديد كه انصار از جا درآمدند ترسيد كه ايشان اعانت حضرت امير نمايند بتهديد ايشان را ساكن گردانيد و نقيب گفت كه ام طحال زن زناكارى بود در جاهليت و بزناى او مثل ميزدند.
مؤلف گويد اى طالب حق تأمل كن در اين خبر و انصاف بده كه كسى كه نسبت بسيد اوصياء و پسر عم و برادر رسول خدا و صاحب آن مناقب و فضائل كه دوست و دشمن روايت كردهاند و نسبت بدختر رسول خدا و سيده زنان عالميان اين قسم سخنان گويد اهليت خلافت دارد يا از اسلام بهرهاى ميدارد.
سيم آن كه تكذيب حضرت فاطمه نمودن با ثبوت عصمت آن حضرت متضمن رد قول خدا و رسول است چنانچه در تحقيق آيه تطهير دانستى و ايضا از طرق عامه و خاصه متواتر است كه رسول خدا فرمود فاطمه پاره تن منست هر كه او را بغضب آورد مرا بغضب آورده است و هر كه او را آزار كند مرا آزار كرده است چنانچه گذشت و اين دليل عصمت آن حضرتست زيرا كه اگر معصيت از او صادر تواند شد ايذاى او بلكه اقامه حد و تعزير بر او لازم خواهد بود و رضاى او در آن معصيت موجب رضاى خدا و رسول نخواهد بود و اگر گويند كه مراد آنست كه آزار كردن از روى ستم و ظلم ايذاى حضرت رسولست و خوشحال كردن او در طاعت مستلزم خوشحالى حضرت رسول است جواب گوئيم كه تخصيص خلاف اصل است و حديث عام است و ايضا اين مراد باشد فرقى ميان آن حضرت و ساير مسلمانان نخواهد بود و در اين كلام مدحى و تشريفى براى آن حضرت نخواهد بود و باتفاق اين كلام در مقام مدح و اختصاص وارد شده است و ايضا تفريع آن بر پاره تن آن حضرت بودن بىفايده خواهد بود زيرا كه ديگران نيز در اين امر با او شريكند و ايضا احاديثى كه در صحاح ايشان وارد شده است كه من در ميان شما دو چيز بزرگ ميگذارم كتاب خدا و اهل بيت من اگر متابعت كنيد آنها را گمراه نميشويد و در مشكاة و غير آن از ابو ذر روايت كردهاند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود