فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٦ - نقش زمان و مكان در استنباط آیت الله جعفر سبحانى
«إنّ اللّه يأمر بالعدل و الإحسان وايتاء ذي القربى و ينهى عن الفحشاء و المنكر و البغي يعظكم لعلّكم تذكّرون»؛ (٤)
خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان مىدهد و از فحشا و منكر و ستم نهى مىكند؛ خداوند به شما اندرز مىدهد تا شايد متذكر شويد.
٣. تفاوتهاى اساسى بين زن و مرد امرى محسوس و طبيعى است. عليرغم تبليغاتى كه در صدد نفى هرگونه تفاوتى بين زن و مرد است، اين دو در ساختار وجودى اختلافاتى دارند. از آنجا كه اين نوع اختلافات ثابتند و در طى زمان دستخوش تغيير نمىشوند، نيازمند قوانين ثابتى هستند كه با اين ساختار هماهنگ باشد. خداوند مىفرمايد:
«الرجال قوّامون على النساء بما فضّل اللّه بعضهم على بعض و بما انفقوا من أموالهم»؛ (٥)
مردان، سرپرست و نگهبان زنانند؛ به سبب برترىهايى كه خداوند براى بعضى نسبت به بعض ديگر قرار داده است، و به سبب انفاق هايى كه از اموالشان مىكنند.
٤. روابط خانوادگى، روابطى طبيعى است. از اين رو احكامى كه براى اين روابط ترتيب داده شده، از قبيل ارث بردن از هم و لزوم تكريم يكديگر، احكامى ثابت است كه با تغيير زمان دگرگون نمىشود. خداوند مىفرمايد:
«وأُولوا الأرحام بعضهم أولى ببعض في كتاب اللّه»؛ (٦)
و خويشاوندان نسبت به يكديگر، در احكامى كه خدا مقرر داشته سزاوارترند.
٥. زندگى اجتماعى مستلزم رعايت مسائل اخلاقى است. از سوى ديگر بدون شك شراب خوارى و قماربازى و آزادىهاى جنسى، اركان اخلاق را ويران مىكند. زيرا
(٤) نحل، آيه ٩ .
(٥) نساء، آيه٣٤.
(٦) انفال، آيه٧٥.