فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٤ - باز هم رؤيت هلال با چشم مسلّح رضا مختارى
ثالثاً، روايت ديگرى موافق آن وجود ندارد، و حتى در بين اهل سنت نيز كسى قائل به اين امر نيست، واز اين رو حمل آن بر تقيه بى وجه است.
سيزده):
يكى از ادله اعتبار چشم مسلّح :
شمول اطلاق لفظ «أهلّة» در آيه شريفه(يسألونك عن الأهلِّة، قُل هيَ مواقيت للناس) بر هلالى كه مردم با چشم معمولى نمىبينند، امّا با وسايل و ابزار امكان رؤيت دارد.(همين شماره، ص١٨٢)
پاسخ:آيا هلالى كه در طول بيش از هزار سال مردم آن را نمىديدهاند ميقات قرار داده شده است؟ و آيا در باره هلالى كه مردم نمىديدند از پيامبر خدا(ص) سؤال مىكردند؟ اساساً برخى اطلاق اهلّه را در آيه رد كردهاند، خصوصاً اگر آن را به معناى «شهور»بگيريم. (٤١)
چهارده):
از شواهد و مؤيّدات اين نظريه [اعتبار چشم مسلّح ] آن است كه اگر هلال در شب اول قابل رؤيت با چشم معمولى نباشد، امّا با تلسكوپ رؤيت شود، در صورتى كه فرداى آن شب را اوّل ماه ندانيم و بخواهيم روز بعد را به عنوان اوّل ماه بدانيم، چنانچه اين ماه در انتها بيست و هشت روز شود، طبق برخى از روايات و فتواى همه فقها لازم است يك روز صيام را قضا نماييم. اين كشف مىكند كه در آن زمان هر چند هلال با چشم معمولى ديده نشده است، امّا عنوان روز اوّل را دارد. اين مطلب شاهد بسيار خوبى است كه ديدن با چشم معمولى موضوعيت ندارد...(همين شماره، ص١٨٢)
پاسخ:اين سخن را قبل از معظّمٌ له(دام عزّه و توفيقه) برخى از اعلام نيز گفتهاند. (٤٢)امّا فرض محض است و چنين موضوعى اتفاق نمىافتد، و بر فرض وقوع، كشف مىكنيم
(٤١) رك: رؤيت هلال، ج٢، ص ٩٢٣ ـ ٩٢٥، ٩٣٦ ـ ٩٣٧، ١٩٠٢ و ١٢٤٥.
(٤٢) رؤيت هلال، ج٢، ص١١٨٩.