خلاصه سخن حضرت على(ع) به يكى از اصحابش كه مريض شده بود اين است : خداوند بيمارى تو را سبب آمرزش گناهانت قرار داده است؛ زيرا كه بيمارى ثواب ندارد ولى گناهان را پاك مى‌كند. چون ثواب در مقابل گفتار يا كردار است و خداوند تبارك و تعالى به سبب صدق نيت اشخاص و باطن خوب آنان هر كسى را كه بخواهد به بهشت مى‌برد. و خلاصه گفتار سيد رضى اين است كه كلام حضرت على (ع) راست است، بيمارى ثواب ندارد، چون از قبيل چيزهايى است كه فعل خداوند است و او در مقابل آنها عوض مى‌دهد و آنها را جبران مى‌كند، ولى ثواب در مقابل فعل انسان است، پس بين آن دو فرق است .

گفتار ايشان ـ سيد رضى ـ ناظر به يك مسأله كلامى است كه خداوند تبارك و تعالى در آخرت عوض بيمارى‌ها و رنج‌ها و كمبودهايى را كه خود انسان در آنها نقشى نداشته خواهد داد و اين همان اجر است. پس مراد از عوض ـ در كلام سيد رضى ـ ظاهراً بايد عوض در دنيا باشد نه آخرت؛ زيرا عوض در آخرت همان اجر است.

٣. عن النبيّ(ص) أنّه قال:

أشدّ الناس بلاءً الا نبياء ثمّ الأولياء، ثم الأمثل فالا مثل»؛ (٣٢)

پيامبر اكرم(ص) فرمود: گرفتارترين و پربلاترين مردم پيامبرانند، در درجه بعد اولياء، سپس هر كسى كه به آنها نزديك تر و شبيه‌تر باشد.

(٣٢) بحار الانوار، ج٨١، ص١٩٤، كتاب الطهاره، باب فضل العافية و المرض، حديث ٥٠.