در مرسل ابن ابى‌عمير از برخى اصحابش از امام صادق(ع) روايت شده كه در ذيل آيه فوق يعنى: {وَاجْتَنِبُوا قَوُلَ الزّوُرِ } فرمود: «قول زور همان غنا است.» (٦)از طرفى مرسل بودن اين روايت موجب ضعف سند آن نخواهد بود؛ زيرا نجاشى در مورد ابن ابى‌عمير گفته است: «اصحاب ما به مرسلهاى ابن‌ابى‌عمير اعتماد دارند.»

در روايت زيد شحّام آمده:

از امام صادق(ع) از تفسير آيه شريفه {فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الاوْثانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزّوُرِ } پرسيدم. امام(ع) فرمود: رجس از اوثان، شطرنج است و قول زور غنا است. (٧)

در سند اين روايت تنها در مورد وثاقت درست بن ابى منصور واقفى جاى تأمل است كه علماى رجال به وثاقت او تصريح نكرده‌اند. تنها پاره‌اى از اصحاب اجماع از او روايت كرده‌اند و از محقق در كتاب معتبر حكايت شده كه او معتقد به صحت روايتى است كه درست بن ابى منصور در سند آن باشد.

نظير روايات فوق در تفسير قول زور به غنا، روايات ابوبصير (٨)، عبد الاعلى (٩)و محمدبن عمروبن حزم (١٠)است كه همگى از امام صادق(ع) نقل كرده‌اند. مراجعه كنيد.

استدلال به اين روايات بدين‌گونه است كه آيه شريفه فرمان به اجتناب از قول زور داده است و دست‌كم امر در وجوب حجّت است؛ پس آيه در وجوب اجتناب از قول زور حجت مى‌باشد. وجوب اجتناب به معناى حرمت قول زور است. از طرفى قول زور در

(٥) وسائل الشيعه، باب ٩٩ از ابواب «مايكتسب به»، ح٢٦.
(٦) همان، باب ٩٩، ح٨.
(٧) همان، باب١٠٢، ح١.
(٨) همان، باب ٩٩، ح٩.
(٩) همان، ح٢٠.
(١٠) همان، ح٢٤.