نوع چهارم: تجارتى كه شرع مقدس بر حرمت عين آن تصريح كرده است مثل مجسمه‌سازى و غنا و آموزش و شنيدن آن و مزد زن آوازخوان. البته در عروسى مزد زن آوازخوان اجازه داده شده است، در صورتى كه به باطل سخن نگويد و با آلات لهو ننوازد و با مردان مختلط نباشد.

فرزند علامه، فخرالمحققين در كتاب ايضاح پس از نقل اين كه ابن‌ادريس حتّى مزد زن آوازخوان در عروسيها را حرام مى‌داند،آورده است:

ديدگاه ابن‌ادريس از نظر من قوى‌تر است؛ زيرا اين روايت ـ يعنى روايتى كه اين مزد را تجوير كرده‌ـ جزء اخبار آحاداست و نمى‌تواند با دليل مانع ـ يعنى رواياتى كه آوازخوانى زن را به طور مطلق حرام دانسته ـ تعارض كند؛ چون اين روايات متواتر ند.

مرحوم علامه(قده) در كتاب ارشاد در ضمن بر شمردن انواع مكاسب حرام مى‌نويسد:

چهارم [ از اقسام تجارتهاى حرام] آن دسته از مكاسب است كه خود به خود حرامند؛ مثل مجسّمه‌سازى و غنا.

شهيد ثانى در كتاب مسالك (كتاب شهادات) آورده است:

غنا از نظر فقهاى اماميه حرام است؛ خواه تنها با صوت انجام گيرد يا آلات غنا به آن ضميمه گردد.

محقق در كتاب مختصر النافع در ضمن بر شمردن اقسام تجارتهاى حرام گويد:

پنجم كارهاى حرام است همچون مجسمه‌سازى و غنا.

در رياض ـ ذيل عبارت مذكورـ نوشته است:

غنا به معناى كشيدن صدا است كه در برگيرنده ترجيع و طرب باشد يا چيزى است كه در عرف بدان غنا گويند هر چند طرب‌آور نباشد. تفاوت نمى‌كند كه غنا در شعر باشد يا در قرآن يا در چيز ديگر، حرمت غنا حكم اصح و