پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٨ - راه انتخاب دوست

نباشيد با بدان مباشيد! اگر با افراد خوب معاشرت كرديد، خوب خواهيد شد: قارِنْ اَهْلَ الخَيْرِ تَكُنْ مِنْهُم؛ با افراد خوب معاشرت كنيد تا خوب شويد؛ كه معاشرت با خوبان شما را به سمت خوبى‌ها وخوبان مى‌كشاند. همان‌گونه كه اگر با بدان معاشرت كنيد، بد مى‌شويد. اگر نمى‌خواهيد جزء بدان شويد، با اشخاص بد معاشرت نكنيد!

راه انتخاب دوست‌

در اين‌جا مسايل زيادى قابل طرح است كه به چند مورد كه اهميت بيشترى دارد اشاره مى‌كنيم:

خوبى و بدى يك مفهوم تشكيكى است و مراتب عديده دارد؛ بنابراين وقتى مى‌گويند با خوبان معاشرت كنيد، در يك افق بسيار بالا مى‌تواند مقصود از خوبان فقط معصومان(عليهم السلام)باشند؛ چراكه خوب مطلق، آن بزرگان هستند كه هيچ عيبى ندارند. اما بين ما و آنها هزاران فرسنگ فاصله است. هر شخص ديگرى را كه در نظر بگيريم بالاخره نقص و ضعفى دارد. آيا به صرف اين كه نقطه ضعفى در كسى مى‌بينيم بايد معاشرت را قطع كنيم و دنبال شخص كاملا خوب كه هيچ بدى و نقطه ضعفى ندارد و صد در صد ايده‌آل است، برآييم و تا آن زمان از هر نوع رفاقتى پرهيز كنيم؟ يا وقتى مى‌گويند با بدان معاشرت نكنيد، مقصود كسى است كه هميشه كار بد مى‌كند؟

مرتبه اعلاى خير براى اوليا و معصومان(عليهم السلام) محقق است كه متاسفانه دست ما از زيارت آنها كوتاه است و حتى توفيق ديدارشان را هم نداريم، چه رسد به معاشرت كردن و استفاده كردن از خدمت آنها؛ اما اكنون كه دست ما به معصوم(عليه السلام) نمى‌رسد چه بايد انجام دهيم؟ طبيعى است كه خوبى و بدى مفهومى نسبى است. يعنى هم خوب بودن و هم بدبودن مراتب دارد. ممكن است در شهرى يك نفر شاخص و معروف باشد كه از ديگران خوب‌تر است؛ اگر همه بخواهند با او معاشرت كنند امكان ندارد. چه بسا در شهر خودتان اشخاصى را مى‌شناسيد كه از خوبان هستند و آرزو داريد با آنها معاشرت داشته باشيد ولى امكان ندارد و ميسر نمى‌شود. پس اين كه مى‌گويند با نيكان بنشينيد و معاشرت كنيد مقصود چه كسى است؟