پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٠٩ - شيوه زندگى

مشكلات، همزاد بشر‌

انسان خواه‌ناخواه در زندگى با مشكلات و مصايب مختلف روحى و روانى مواجه مى‌شود. گاه گرهى در كارش مى‌افتد، گاه عزيزى را از دست مى‌دهد، گاه حادثه‌اى آينده او را به خطر مى‌اندازد و... . به هر حال انسان هرگز در زندگى از اين نوع مشكلات مصون نيست و خواه‌ناخواه با آنها مواجه خواهد شد؛ البته بيش و كم دارد و هر كسى به حسب ظرفيت خود هُموم و غُموم خاصى خواهد داشت. كسى كه موقعيت اجتماعى برترى و مسؤوليت سنگين‌ترى متوجه او است، نسبت به كسى كه چنين مسؤوليتى ندارد همّ و غمّش بيشتر خواهد بود. همان‌گونه كه طالبان دنيا بيشترِ همّ و غمّشان به خاطر دنياست، كسانى كه دغدغه مسؤوليت‌هاى الهى و اجتماعى را دارند نيز بيشتر از ناتوانى در انجام تعهدها و مسؤوليت‌هايشان واهمه دارند و اگر موانعى در انجام وظايفشان پيش بيايد، دچار نگرانى مى‌شوند. گاه اين همّ و غم‌ها آن‌قدر شدت پيدا مى‌كنند كه آدمى را از كار مى‌اندازند و انسان به ضعف اعصاب يا ضعف قلب مبتلا مى‌گردد و حتى در صورت استمرار، دچار افسردگى شديد مى‌شود. به هر حال انبوهى از امراض جسمى و ناراحتى‌هاى روحى، هستى او را تهديد مى‌كنند و در اثر غم زياد، قدرت كار و تلاش از او سلب مى‌شود و به يك عنصر فلج در پيكر اجتماع بدل مى‌گردد. بى‌ترديد چنين وضعيتى براى هيچ كسى مطلوب نيست. چنين شخصى نه به كار دنيا و نه به كار آخرت خود مى‌رسد و پيوسته با غم و غصه و افسردگى و نگرانى شديد دست به گريبان است و حتى حضور قلب در نماز از وى گرفته مى‌شود و توان عبادت را هم نخواهد داشت و در يك كلام به يك عنصر و عضو كاملاً فلج تبديل مى‌گردد.

راه‌هاى مقابله با مشكلات‌

همان‌گونه كه گذشت زندگى انسان هرگز خالى از مشكلات و حوادث تلخ نيست. گاه اين پيامدها تمام زمينه‌هاى فعاليت دنيوى، اخروى، فردى و اجتماعى او را تحت تأثير قرار مى‌دهد. مهم اين است كه چه تدبيرى بينديشيم تا خود را از انبوه آفات مصون سازيم و جلوى اين مشكلات را سد نماييم.