پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٦٥ - دنيا غصه ندارد

دست ما رسيد، نعمت جديدى است كه خداوند بخشنده و مهربان به ما داده است و بايد شكر آن را به جا آوريم.

پس بهترين راه رهايى از غصه فقدان اموال از دست رفته اين است كه آن شىء را همانند بسيارى از اشيايى بدانيم كه هرگز در اختيار نداشته‌ايم. مگر نداشتن آنها غصه داشت كه از دست‌دادن اين يكى موجب غصه گردد!؟ إِنْ كُنْتَ جَازِعًا عَلَى مَا تَفَلَّتَ مِن بَيْنِ يَدَيْكَ فَاجْزَعْ عَلَى كُلِّ مَا لَمْ يَصِلْ اِلَيْك؛ اگر بناست وقتى چيزى از دستت رفت نارحت بشوى و جَزَع و فزَع كنى پس بايد براى هر چه به تو نرسيده و ندارى نيز غصه بخورى و ماتم بگيرى. اينها از آن جهت كه الان در اختيار تو نيستند مثل هم مى‌باشند؛ چه هر دو، نداشتن است. همان‌طور كه اين نداشتن غصه ندارد، اگر از نعمتى برخوردار بودى و استفاده كردى و اكنون آن را ندارى نيز غصه مخور؛ چه مثل چيزهاى ديگرى است كه اصلاً تو مالك آنها نبوده‌اى.