مى‌آورد. اگر اين حالت در نفس انسان رسوخ پيدا كند و ملكه وى بشود، مفاسد فراوانى در پى دارد؛ مثلا هر حرفى كه مى‌زند آن را حرف صحيح تلقى مى‌كند و حاضر نيست بگويد اشتباه كردم. اين اصرار بى‌دليل، مفاسد فردى و اجتماعى فراوانى را در پى خواهد داشت. از اين روى اگر چنين شخصى موقعيت اجتماعى مهمى به دست آورد يا به سرپرستى يك مجموعه برسد، باعث گمراهى خود و ديگران و بروز مفاسد اجتماعى غير قابل جبران مى‌شود. اگر اين ملكه رسوخ پيدا كند، به‌گونه‌اى كه حاضر نشود به اشتباه خود اعتراف نمايد، به يقين باعث مى‌گردد مردم هم گمراه شوند و به غلط بيفتند و مفاسد اجتماعى فراوانى بروز نمايد. اين روحيه از همان خوى كودكانه لج‌بازى سرچشمه مى‌گيرد و در زمان پيرى هم كه مرجع تقليد، مسؤول كشور، اداره و يا سرپرست خانواده است، دست از آن برنمى‌دارد.

خوب است تا هنوز نوجوان و جوان هستيم و فرصت از كف نرفته و اين خصلت ناپسند، در وجودمان ريشه محكم نكرده است، خود را از اين خطر رها سازيم. اگر اندك گرايشى در وجود شما هست كه مانع مى‌شود به كار غلط خود اعتراف كنيد و اشتباه خود را قبول و جبران نماييد، بدانيد در راه خطرناكى پيش مى‌رويد و به جاى بدى منتهى خواهيد شد. بايد بفهميد كه هر چه موقعيت اجتماعى شما بالاتر برود، دامنه تأثير منفى اين خطر بيشتر خواهد شد و مفاسد آن سنگين‌تر مى‌گردد. بايد در وجود خودمان كاوش كنيم و ببينيم تا چه اندازه‌اى اين صفت در ما رسوخ و ثبات يافته است و در كجا ظهور پيدا مى‌كند و در هر حال هرچه زودتر جلوى آن را بگيريم و آن را علاج كنيم وگرنه نتيجه بسيار خطرناكى را پيش روى داريم.

درمان لجاجت‌

خوب است در اين‌جا به ميان درمان و علاج بيمارى لجاجت بپردازيم. براى تصوير درست درمان لجاجت، ابتدا حالت و روحيه يك كودك لج‌باز را تصور كنيد. در مقام رفتار با وى و مواجهه با او چه مى‌كنيد؟ اگر او لج‌بازى كرد چه اقدامى را به كار مى‌گيريد؟ فرض كنيد بچه‌اى مريض است و غذايى برايش بد است و با اين حال، اصرار مى‌كند كه حتماً بايد من اين غذا را بخورم و يا انواع كارهاى بچه‌گانه ديگر را كه بچه‌ها با اصرار و پافشارى تمام درصدد انجام آن

‌