پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣١ - راه كسب متاع دنيا

و به هر عمل زشتى دست نمى‌زند. چون از مولاىِ خود شنيده است كه مى‌فرمايد: اَكْرِمْ نَفْسَكَ عَن دَنِيَّة وَ اِنْ ساقَتْكَ اِلَى الرَّغائِبِ...؛ از كار پست بپرهيز هرچند تو را به خواسته هايت برساند. ممكن است آدم راهى را انتخاب كند كه او را به خواسته‌هاى دنيوى‌اش مى‌رساند، اما به قيمتى سخت گران؛ يعنى به قيمت دادن آبرو، حيثيت، شرافت و از راهى پست و مذلت‌آفرين به خواسته خود رسيده است. در ازاى آبرو و عزت خويش به اين خواسته‌اش رسيده است كه معامله احمقانه‌اى بيش نيست. اگر يك سر سوزن از آبرو، عزت نفس و دين تو كم شود و در برابر آن همه دنيا را به تو بدهند، جاى آن را نمى‌گيرد. گمان مى‌برى در برابر عزت نفس، شرف و كرامتى كه از دست مى‌دهى چه به دست مى‌آورى!؟ چيزى را به دست مى‌آورى كه هرگز در برابر آن ارزش ندارد هر چند كه بسيار بزرگ باشد؛ يعنى در مقابل آن دين، كرامت و عزت نفسى كه داده‌اى، عوض بى‌بهايى دريافت كرده‌اى.

بنابراين اگر كاملا دست از دنيا نمى‌كشيد حداقل از راه حلال به دنبال تحصيل آن باشيد و به‌گونه‌اى آن را تحصيل نماييد كه به قيمت عزت نفس، آبرو و دين شما تمام نشود. ارزش آبرو و دين تو از تمام دنيا و هزاران دنيا و متاع دنيوى بيشتر است. مبادا اين دو را در دو كفه ترازو بگذارى و با هم معاوضه و معامله نمايى كه نه تنها سرمايه را از كف داده‌اى، بلكه صاحب سرمايه را نيز بفروخته‌اى.