الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌ ... فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ‌ ... [٢]

بقره (٢) ٢٢٩ و ٢٣٠

١٠. حق رجوع شوهر به زن مطلّقه خود، در مدّت عدّه، بدون عقد مجدّد:

وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ ... وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ‌ ... [٣]

بقره (٢) ٢٢٨

الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌ ....

بقره (٢) ٢٢٩

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ‌ ....

بقره (٢) ٢٣١

فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ‌ ....

طلاق (٦٥) ٢

١١. جواز رجوع شوهر به زن، در آستانه پايان عدّه، در طلاق رجعى:

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ‌ ... [٤]

بقره (٢) ٢٣١

فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ‌ ....

طلاق (٦٥) ٢

١٢. از بين رفتن علقه زوجيّت با انقضاى عدّه و احتياج به عقد مجدّد، براى ادامه زندگى با شوهر سابق:

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى‌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

بقره (٢) ٢٣٢

١٣. زنان، پس از انقضاى عدّه طلاق، مجاز به ازدواج با همسر قبلى، بدون احتياج به اذن ولىّ:

بقره (٢) ٢٣٢

[١] . از لفظ «امساك» استفاده مى‌شود كه شوهر مى‌تواند به‌زن مطلّقه در حال عدّه رجعى، رجوع نمايد و به همان عقد سابق نگه دارد، و اين بيانگر بقاى زوجيّت است‌

[٢] . زن مطلّقه به طلاق سوم براى شوهر حرام مى‌شود و رجوع شوهر براى ازدواج مجدّد با آن همسر هم نياز به محلّل (ازدواج با مرد ديگر) دارد

[٣] . «ذلك» اشاره به تربّص و به معناى عدّه است. (الميزان، ج ٢، ص ٢٣١)

[٤] . مراد از «فبلغن أجلهنّ» نزديك شدن پايان عدّه است، نه تمام شدن آن، چون كلمه «بلوغ» در آستانه پايان يافتن نيز استعمال مى‌شود. (الميزان، ج ٢، ص ٢٣٦)

[٥] . در احتمالى خطاب «تعضلوهنّ» خطاب به اوليا است، به خاطر نقلى كه درباره شأن نزول آيه درباره «معقل‌بن‌يسار» كه ممانعت از ازدواج مجدّد خواهرش با شوهر قبلى‌اش كرده بود، آمده است. (زبدةالبيان، ص ٧٤٢)