عرفات است‌ [١] كه از حدود حرم بيرون و وقوف در آن‌ از اركان حج شمرده شده است. [٢] درباره فلسفه‌ نامگذارى عرفه گفته‌اند: چون جبرئيل، مناسك حج را به ابراهيم معرّفى كرد. [٣] واژه‌ «عرفات» يك بار در قرآن آمده و در اين مدخل از همين واژه استفاده شده است.

استغفار در عرفات‌

١. خداوند، دعوت‌كننده حاجيان به استغفار، هنگام كوچ كردن از عرفات:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ‌ ... ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ‌ ....

بقره (٢) ١٩٨ و ١٩٩

٢. طالبان آمرزش الهى به هنگام كوچ از عرفات، مشمول مغفرت و رحمت خداوند:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ‌ ... ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ.

بقره (٢) ١٩٨ و ١٩٩

كوچ از عرفات‌

٣. لزوم كوچ كردن از عرفات به مشعر، مانند بقيّه مردم:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ‌ ... ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ‌ ... [٤]

بقره (٢) ١٩٨ و ١٩٩

٤. اعتقاد قريش، به عدم لزوم كوچ كردن آنان از عرفات:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ‌ ... ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ‌ ... [٥]

بقره (٢) ١٩٨ و ١٩٩

وقوف در عرفات‌

٥. وقوف در عرفات، از مناسك حج:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ‌ ... [٦]

بقره (٢) ١٩٨

٦. وقوف در عرفات، قبل از وقوف در مشعرالحرام:

... فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ‌ ....

بقره (٢) ١٩٨

٧. وقوف در عرفات، از جمله حج اكبر:

... يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ ... [٧]

توبه (٩) ٣

نيز--) حج‌

[١] . معجم‌البلدان، ج ٤، ص ١٠٤

[٢] . تفسير التحرير والتنوير، ج ٢، جزء ٢، ص ٢٣٨-/ ٢٤٠

[٣] . معجم‌البلدان، ج ٤، ص ١٠٤

[٤] . برخى برآنند كه مقصود از «ثمّ أفيضوا» افاضه از عرفات است، چون قريش و هم‌پيمانان آنان برخلاف مردم از عرفات كوچ نمى‌كردند، خداوند آنان را فرمان داد كه از عرفات كوچ كنند. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٥٢٧)

[٥] . امام صادق عليه السلام فرمود: قريش مى‌گفتند: ما نزديك‌ترين مردم به خانه خدا هستيم، كوچ نمى‌كردند، مگر از مزدلفه و ليكن خداوند امر كرد كه از عرفه كوچ كنند. (تفسير عيّاشى، ج ١، ص ٩٦)

[٦] . «افاضه» و يا كوچ كردن از عرفات بر فرض وقوف به آن است، بنابراين وقوف به عرفات، مفروض و مسلّم گرفته شده است. يعنى لازمه كوچ كردن از عرفات، مسبوق بودن وقوف در آن است‌

[٧] . از امام صادق عليه السلام روايت شده كه حج اكبر، وقوف در عرفه و وقوف در مشعر (مزدلفه) و رمى جمرات در منى‌، و عمره، حج اصغر است. (تفسير عيّاشى، ج ٢، ص ٢١٧، ح ١٧٨٤)