وَ إِذِ ابْتَلى‌ إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ.

بقره (٢) ١٢٤

عصمت امام حسن عليه السلام‌

١٨. تعلّق اراده خداوند بر عصمت امام حسن عليه السلام، از هرگونه گناه و پليدى:

... إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. [١]

احزاب (٣٣) ٣٣

عصمت امام حسين عليه السلام‌

١٩. تعلّق اراده الهى، بر عصمت امام حسين عليه السلام، از هرگونه گناه و پليدى:

... إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً. [٢]

احزاب (٣٣) ٣٣

عصمت انبيا

٢٠. عصمت انبياى الهى از خطا در دريافت و ابلاغ وحى و از گناهان:

... فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ. [٣]

بقره (٢) ٢١٣

وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَ‌ ... [٤]

آل‌عمران (٣) ١٦١

[١] . مراد از «اهل‌بيت» اهل‌بيت پيامبر صلى الله عليه و آله است و بنا به گفته ابوسعيد خدرى و انس بن مالك و واثلة بن الاسقع و عايشه و امّ‌سلمه، آيه مختص به رسول‌اللّه صلى الله عليه و آله، على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٥٩؛ مناقب الامام اميرالمؤمنين، محمّد بن سليمان كوفى قاضى، ج ١، ص ١٣٢؛ شواهدالتنزيل، ج ١، ص ٤٩٧)

[٢] . در احاديث، يكى از افراد اهل‌بيت عليهم السلام كه خداوند اراده طهارت و عصمت آنها را نموده است امام حسين عليه السلام است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٦٢؛ شواهدالتنزيل، ج ١، ص ٤٩٧؛ مناقب الامام اميرالمؤمنين، ج ١، ص ١٣٢)

[٣] . هدف از بعثت انبيا هدايت مردم است و از سوى ديگرخداوند آنچه را اراده كرده بدون خطا صورت مى‌گيرد كه از آن جمله، رساندن وحى به انبيا و ابلاغ آن به مردم است و در نتيجه انبيا بايد در تلقّى وحى و ابلاغ آن معصوم باشند. (الميزان، ج ٢، ص ١٢٧ و ١٣٤)

[٤] . بنا بر اينكه مقصود از «و ما كان لنبىّ ان يغلّ» نفى خيانت در اداى وحى و رساندن آن به مردم باشد. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٨٧٣)