تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٣٢ - تفسير ابيات

است ، موجب منفى ساختن زندگى با دست خود همان انسان است كه سعى وكوشش را رها كرده است ، بنا بر اين ميانه روى مطلوب در طلب معاش همان است كه قرآن مجيد تعيين فرموده است كه براى معاش بكوشيد ، ولى مقدار ونوع بهره بردارى از وسايل معاش را به خود مستند نسازيد .
تفسير ابيات خر در پاسخ روباه مى گويد : تو سخن وارونه مى گويى ، طمع است كه شور وشر را به جان جانداران سرازير مى كند . هيچ كس پيدا نمى شود كه از قناعت بميرد وهيچ حريصى هم از راه طمع كارى به بىنيازى نمى رسد . مگر نمى بينى كه خداوند نان را از خوكان وسگان دريغ نداشته است واين باران وابر كه اسباب روزى مردم است به كسب وكار مردم مربوط نيست . چنانچه تو بر روزى روزانه ات عاشقى ، همچنان روزى هم بر روزى خوار عشق مى ورزد . اگر تو احمقانه به سوى روزى نشتابى ، روزى خود به سراغت خواهد آمد واگر بشتابى درد سرت خواهد داد .