فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٦٦ - تحليل شبهات محمد بن عبدالوهاب پيرامون زيارت

عالم دوم كه بايد از تتبع توانفرساى او تقدير كرد ، مرحوم علامه امينى است كه اسناد ومصادر اين روايات را در كتاب خود آورده است[١].

تا اينجا بى پايگى شبهه نخست ابن تيميّه كه زيارت پيامبر را بدعت مى شمرد،روشن شد و شگفت اينجاست كه زيارت قبور تمام مؤمنان مشروع باشد ، ولى زيارت قبر پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)مشروع نباشد! مگر اينكه اصل زيارت را مشروع بداند و در كيفيت آن خدشه كند .

اين پندار نيز بى اساس است ، زيرا در زيارت پيامبر ، كيفيت خاصى لازم نيست ، بنا براين ، زيارت به هر كيفيتى كه دو ر از افراط و تفريط انجام گيرد ، مشمول روايات خواهد بود.

شبهه دوم

وى در شبهه دوم از آن مى ترسد كه زيارت پيامبر كه در بر گيرنده تعظيم آن حضرت است ، منجر به شرك شود، ولى او از يك نكته غفلت كرده ويا خود را به تغافل زده است .

كسانى كه به تعظيم پيامبر مى روند جهتى جز اين ندارد كه او را منادى توحيد ومبارز با شرك وبت پرستى مى انديشند ، چگونه تعظيم او از اين ديدگاه ميتواند مايه شرك باشد؟!

يك چنين خوف وترسى ، انگيزه اى جز كاستن منزلت ومقام نبوت ندارد ، مسلمانان از رحلت پيامبر تا زمان ابن تيميه وا ز آن زمان تا به حال ، به زيارت قبر پيامبر شتافته اند وتاكنون كسى ازاين را ه دچار شرك و عبادت پيامبر نشده است ،