فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٣ - ابن تيميه در كشاكش تبعيد و زندان

پس ازآن، با ولاء و عشق مسلمانان به پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) ، بازى كرد و با يك رشته ظاهر سازيها ، سنت هفتصد ساله را، به باد انتقاد گرفت ، تبرك به قبر پيامبر را، حرام دانست وازاين طريق وصيت شيخين را كه سفارش كرده بودند، در كنار قبر پيامبر به خاك سپرده شوند، خدشه دار ساخت .

به طور مسلم، هريك ازاين كارها كافى بود كه قلمها وخامه هاى انديشمندان اسلامى برضد او به حركت درآيند، وعلماى اسلام، او را به محاكمه بكشند، وتوده مردم را ازانديشه هاى زيانبار او برحذر دارند.

درجهان اهل سنت سابقه ندارد يك عالم حنبلى، بارها به داد گاه دعوت شود، وبه تبعيد، زندان محكوم گردد ود ر خود زندان، از مطالعه ونگارش محروم شود وما اجمال سرگذشت محنت بار اورا به نقل از شاگرد وى ابن كثير درتاريخ خود بنام «البداية والنهاية» دراين جا مى آوريم :

١ـ درسال ٦٩٨، گروهى از فقهاء برضد ابن تيميه قيام كرده و خواستند كه او را به مجلس قاضى جلال الدين حنفى احضار كنند، او حاضر نشد، سرانجام درشهر بر ضد رساله او به نام « الحمويه » ندا سر داده شد.

٢ـ در هشتم رجب سال ٧٠٥، قضات شهر همراه با ابن تيميه درقصر نائب السلطنة حاضر شدند ورساله «الواسطية» ابن تيميه قرائت شد ودر دوازدهم ماه درنشست دوم، كمال الدين زملكانى با او به مناظره پرداخت، ومردم از جودت ذهن وبحث نيكوى مناظر تشكر كردند.

درهفتم شعبان، درنشست سوم، وى به تبعيد به مصر محكوم شد، ودمشق را به عزم مصر ترك گفت وچون درآنجا، نيز از نشر انديشه خود دست برنداشت، درمجلس مخصوصى، شمس بن عدنان بااو به مناظره پرداخت ، سرانجام ابن محلوف مالكى قاضى وقت، او را محكوم به زندان كرد ،ورسماً برضد او درمصر وشام اعلاميه منتشر شد،واين برحنابله كه ابن تيميه نيز از آنان بوده، سنگين آمد.