فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣١٢ - تبرك به آب وضو و غسل پيامبر

هرنوزادى كه پس از هجرت ، درمدينه ديده به جهان گشوده حتماً اورا ديده است، زيرا صحابه پيامبر، مقيد بودندكه كام فرزندان آنان به دست مبارك پيامبر برداشته شود.عايشه مى گويد :كودكان رامى آوردند وپيامبر ، آنان را تبرك مى كرد . عبدالرحمان بن عوف مى گويد: براى كسى مولودى نمى شد،مگر اينكه آن طفل را به حضور پيامبر مى آوردند . پيامبر درباره اودعا مى كرد[١]. وقتى عبداللّه بن عباس متولد شد، پيامبر واهل بيت او درشعب ابى طالب به سر مى بردند وپيامبر كام اورا با آب دهان خود برداشت.

تبرك با دست كشيدن پيامبر

اين تنها كودكان نبودند كه از طريق كام برداشتن متبرك مى شدند، بلكه بزرگان اصرار مىورزيدند كه پيامبر دست به سرآنان بكشد وآنان را متبرك سازد. زياد بن عبداللّه از آن گروهى است كه پيامبر در باره آنها دعا كرد ودست بر سر وى نهاد و آنگاه آن را تابينى او كشيد.شاعر درمدح فرزند زياد به نام على چنين مى گويد:

يابن الّذي مسح النبي برأسه ودعا له بالخير عند المسجد [٢]

در اين مورد، افراد ديگرى نيز هستند كه از ذكر نام آنها خود دارى مى شود.

تبرك به آب وضو وغسل پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)

يكى از كارهاى رائج درزمان حيات رسول خدا اين بود كه به آب وضو وغسل او تبرك جسته وبه خود اجازه نمى دادند كه قطره اى از آن به زمين بريزد،واگر زياد