فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٠٤ - ٨ـ سوگند دادن خدا به حق اوليا

«پرودگارا من از تو سئوال مى كنم به احترام آن كس كه به تو پناه برده ودست به دامان عزّت تو شده است ، وزير سايه تو جاى گرفته ، وبه ريسمان توچنگ زده وبه غير تو دل نبسته است ....

اصولاً چنين سوگندها ، سوگندهاى عارفان وارسته اى است كه در چهره عابدان ، جز نور خدا چيزى نمى بينند وازاين جهت با چنين دعا وسئوال به غير خدا توجه نمى كنند . مفاهيم اين ادعيه ، جز فرود انسان در بارگاه توحيد چيز ديگرى نيست وما از خامه خود ، شرم داريم كه درباره موضوعى قلم مى زنيم كه از نظر قرآن وسنت وفطرت انسانى يك مسأله روشن و واضح است ،واگر مغالطه هاى وهابيان در كار نبود ; هرگز به عمر خود وقلم خويش بخل مىورزيديم كه درباره روشنترين مسائل توحيدى بحث كنيم كه آيا حرام است يا حلال ؟!

شگفتا از نظر آنان اگر كسى بگويد : خدايا به حرمت قرآن وبه احترام پيامبرت،ما را ببخش از جرگه يكتا پرستان درآمده ، در جرگه مشركان و دوگانه پرستان وارد مى شود!

(فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمّا كتَبَتْ أَيْدِيهِمْ ووَيْلٌ لَهُمْ مِمّا يَكْسِبُونَ) ( بقره /٧٩)