فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٠ - تفسير آياتى كه دستاويز ابن تيميه است

مى گويد : سرانجام او زندانى شد ودرسايه ناله وزارى مادرش آزاد گشت سپس مى افزايد روزى من دردمشق بودم او روز جمعه روى منبر مسجداُموى مردم را موعظه مى كرد . چنين گفت : خدا از عرش به آسمان پائين ، فرود مى آيد مانند فرود آمدن من از منبر آنگاه يك پله از پله هاى منبر پائين آمد . يك فقيه مالكى به نام « ابن الزهراء » براو اعتراض كرد ولى مردم ازابن تيميه طرفدارى كردند وآن معترض را با دست وكفش كتك زدند!![١]

اين كلمات همگى حاكى است كه وى درصفات خبريّه همان مذاق مجسِّمه را داشته است .

دراين جا از تذكر دونكته ناگزيريم :

١ـ اين نوع از آيات كه دستاويز امثال ابن تيميه است ;دونوع ظهور دارند،يكى ظهور افرادى وتصورى، وديگرى ظهور جملى وتصديقى، گروه مجسمه در تفسير اين نوع آيات، از ظهور نخست پيروى كرده، ودومى را به دست فراموشى ميسپارند، درصورتى كه كلام عرب، ومخصوصاً فصيحان وبليغان ، مالامال از مجازو كنايه است، ودراين صورت بايد پس از ظهور افرادى وتصورى به دنبال ظهور