فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٧٧ - توسّل به حق پيامبر و انبياى پيشين

١ـ (إِنَّكَ لاتُسْمِعُ الْمَوتَى)(نمل /٨٠)

«تو نمى توانى چيزى را به گوش مردگان برسانى !»

٢ـ (ومَا أَنْتَ بِمُسْمِع مَنْ فِي الْقُبُورِ)(فاطر /٢٢)

«تو نمى توانى چيزى را به گوش خفتگان درگور برسانى!»

ميگويند:هدف از اين آيات اين است كه مشركان كوردل، بسان مردگانند كه نمى توان چيزى رابه آنان فهماند وپيداست كه تشبيه در صورتى صحيح است كه وجه اشتراك در هر دو موجود باشد ونتيجه اين مى شود كه خفتگان در گور چيزى از زندگان نمى آموزند، پس مشركان زنده نيز چيزى نخواهند آموخت .

ولى بايد توجه داشت كه آيه مربوط به اجساد خفته در قبور است كه بسان جمادات، قدرت شنوايى ندارند، در حالى كه سخن ما، در ارواح مقدس ويا پليد است كه به حكم آيات پيشين در جهان برزخ زنده وقابل تفهيم ومكالمه هستند.

واگر آيه اى ديگر مى فرمايد : (وَمِنْ وَرآئِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثوُنَ) (مؤمنون/١٠٠) «وپيش روى آنان، برزخى است تا روز رستاخيز.»

مقصود از برزخ ، حائلى است ميان دوزندگى واين حائل ، چيزى جز اختلاف ماهيت دونوع زندگى چيز ديگرى است . نه اينكه سد اسكندر يا ديوار چين ميان اين دو زندگى فاصله شده واز رسيدن پيامها جلو گيرى مى كند!

اصولاً اگر ارتباط با جهان ديگر ، امكان پذير نباشد، چرا مسلمانان هرروز پنج بار پيامبر را مورد خطاب قرار داده و مى گويند : «السّلامُ عَلَيْكَ اَيُّهَا النّبيُّ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ » وسلام بر پيامبر در تمام صورتهاى تشهد، كه علماى اهل سنت نقل كرده اند، وارد شده است[١].