فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٤٥ - اجتهاد در برابر نصّ

٢ـ در روايات مربوط به نماز استسقا ، وارد شده كه براى اداى اين فريضهالهى ، كودكان و پيران را با خود به مصلا ببرند تا از اين طريق ، رحمت حق راجلب كنند ، وغرض ازاين منظره اينست كه خدا يا اين موجودات بى گناه با ما،درسرنوشت يكسانند.اگر ما شايستگى رحم نداريم ، آنان شايسته رحمت توهستند ـ خدايا بر آنان رحم كن ما هم در ظل رحمت تو برآنان بهره مند ميشويم[١].

٣ـ ابن عسا كر نقل مى كند : قحطى وبى بارانى ، مكه واطراف آن را فرا گرفت از ابو طالب درخواست شد كه از خدا برا ى آنان ، باران بطلبد. ابوطالب با كودكى ازمكه بيرون آمد ، كودكى كه مانند خورشيد پس ا زبر طرف شدن ابر ، مى درخشيد و جوانان نيز دور او را گرفته بودند. أبوطالب پشت آن كودك را به ديوار كعبه تكيه داد و به آن كودك اشاره كرد، يعنى خدايا به خاطر اين كودك برما رحم كن. چيزى نگذشت كه ابرها ازاين گوشه وآن گوشه گرد آمدند وباران ريزش كرد. شهر واطراف آن پر از آب شد.

أبو طالب در قصيده لاميه خود به اين داستان واين كودك كه پيامبر اكرم است، اشاره مى كند ومى گويد :

وأبيض يستسقي الغمام بوجهه ثمال اليتامى عصمة للأ رامل

«سفيد رويى كه به نور روى او از ابر طلب باران مى شود .او سرپرست يتيمان وپناهگاه بيوه زنان است» .

داستان باران طلبيدن ابو طالب به وسيله پيامبر در كودكى آن حضرت ، معروف ومشهور است وحتى درزمان پيامبر نيز در برخى ازمواقع به اين داستان وشعر